COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICäM. ^ 



dens dislat a conseqeunti , praeserlim cum voce (rrctvpoüiTÖxi saepius comprehendatur no- 

 lio mortis, quam crucis supplicio affeclus subiit Servator ( i ). Ita eÜam.viia Christi pro- 

 siraum dvxiTTäciscoi; coiisequens. Celerum quoque omnia apprime conveniunt. Etenim ia 

 ulroque Iqco eadem repentur antjlhesis, quam Paulus coiijunctione adversativa «aa« , 

 Petrus vero particulis ^fv— Se exprimit. Quod apud Paul um est äuhvkx, Petro di- 

 citur sxp^i quae vox imbecilläalis no\\oi\em sibi saepe adjunctam habet (2). Hoc uti- 

 quB patet e. g. e Matth. XXiT : 41, Marc. XIV: 38. Rom. VI: 19. aliisque locis , 

 ubi ix{TÖcvy,g vel üihväia praedicatum est jijtpxej. Deinde , quod Paulo est li)vxi/.iq &sov, 

 Petro Trvaviix dicitur ; quae verba saepius Synonyma sunt, quemaJmodum Luc. I: 35. 

 ivviüiiiii, aym et '^övxf/.tg -j-piiTou iuter se permulantur. Ita etiam Jesus Matth. XII; 28. 

 daemones se ejicere dicit Iv Trvcvpixri 0f;D , in loco vero Lucae II : 20 parallelo est 

 h SaxTuJä Qsiü, quae est potenliae imago (ö). Ueuique praepositio h. non adeo 

 causam efficientem (4) indieat, sed potias quemcunque fontem, ex quo prodit (5), vel 

 principium, a quo pendet aliquid (6 ), ita ut hac in re fere cum Trxpx sequeate genitivo 

 convcniat. Eadem autem ratione Dativus, in locum praepositionum irxpk vel utto sequen' 

 te genilivo, cum passivis coustruitur (7). His igilur positis, quae post disputata ponere 

 omnino licet, et voci ^üvaini; Qsoü apud Paul um vü-lulis divinae , potentiae Bei sig- 

 nificalioue tributa, locus 2 Cor. X HI : 4. hunc fere sensum exhibet : «Christi corporis 

 « imbecillitas eo valuit , ut , e cruce pendens , mortuus sit ; sed Dei potentia effecit , ut , e 

 « morte resuscitatus , vivat." Haec tandem ad nostrum locum translala, eum ita interpre- 

 tarijubent: « Christus imbecillitate corporis morti quidem succubuit, vi vero et potentia 

 u divina vitae redilitus est." Egregie ita, nisi fallor, servatur antilhesis. Egregie quoque 

 haec cum praecedentibus cohaeret sentenlia. Multis utique ealamitatibus obnoxii erant 

 .Chrisliani , quas tarnen pcrferre äyxhwoiowjTxg salius erat , quam ■/.xy.:)TroicvvTxi;, Etenim 

 Christus etiam, qui sensu masime eximio lUxioi; dicendus est, morte oppressus fuit , cui 

 corpus Kjus, utpote debile et fragile, resistere non poluit; verum Dens vi sua e morte 



eum 



( I ) Vid. Maltb. XX: ig coli. XVI: ai. Uem i Cor. 11: a. coli. XV: 3. 



( j) o lila nolio imbecülitalis et fragilllalis lade orta est, quod oinne corpus animale, sive hominutn 

 « sive reliquorura aniraalium, sine anirao et spiritu nihil potest, eoque exstincto interit continuo et 

 « putrescit" Vid. Schulthess laud. in Wahl. Clavi ad vocera. add. Schott et Winzer, 1. supra I. 



(3) De hac xveü/Mrof significatione conf. Morus, Bissert. I. p. 33a — 334. et G. J. v. Rijswijk, in 

 BibUolheek van Theol. LMerk. voor 1807. iste Sluk, bl. 33a. sq. 



(li) Dt vuU Glassius, erf. Dath. I. p. 464. 



(5) Verba Wineri, Gramm laud. p 3i5. coli. p. 3i3, haec sunt: « U bezeichnet jede Quelle und 

 K Ursache , aus der etwas hervorgeht," 



(6) IIa Bretschneider in voce. 



(r) Winer ibid. p. ijS. coli, p. ijS. in fine. 



D 3 



