38 JOANNIS JACOBI PRINS 



Toig iv ^\jX»xi(i supplemliim sit , breviter moneamus. Aliquid enim subaudicndum esse, 

 nemo non videt. Possis , si scnsum miigis rcspicias, quam eliipsis regula*, vel xxraxe- 

 y.Xei^ßivoig — quod in quibusdam cödicibus MSS. ndditur — .supplere , vel etiam rijfsi)- 

 ßevoi? ( i)- Verum salis Irito Graecorum loquendi usui , in quo nulhim invenics, quocl 

 frequentius per cllipsin omiltafur, quam vcrbam substantivum, magis convenit, partioi- 

 piiim oü<ri siibaiidire (2). Cum vero oviri sacpius de tempore praesenli , quam de prae- 

 terito imperfecto^umatur. , neque quid sit, quod illud h. 1. itn sumere velot, spoHle ap- 

 paret, scclestos Noachi aequales Petro dici rx- iv ^uAaxjj Trvsufixrx , quatenus co , 

 quo scribebat , tempore caicere detinebantur inferno. Argumentum pro liac senlcnlia re- 

 pelilur e sect. 20 , ubi pristinus eorum stalus manifesto satis , adverbio ttotc disertc ad- 

 dilo, dislinguitur ab eo , in quo , Petro epistolam scribenle, versabanlur. Sensus igitur 

 hie est, quem rede Jos. Seal ig er (5) expressit ; « Christus Topevdui ix-^pui-iv iis, qiii 

 «nunc sunt in carccre inferoruöi, tunc aulem vivebanl, et immorigeri erant , nempe 

 « Noae tempore, öte cet." Neque sie loquendi forniula detorquctur. « IIa enim" ver- 

 bis utor Th. Bezae, « saepissime fit, ut tum loquendo, tum scribendo, considercmus, 

 « quid nostris temporibus conveniat , non autem illis , de quibus agimus. Quam figuram' 

 « 7rpo>,yf^iv vocant , cujus infinita passim apud omues scriptores exempla oceurrunt." Rec- 

 tene vero vir doclus hanc figuram ■jrfok-Jrinv vocet, vehementer dubito ; bujus enim tuncS 

 usus est , cum id , quod objici potest , anticipatur et diluilur. Scd nomine , quippe ad 

 rem parum valente , misso , verissiraa est sagacissimi viri observatio , quotidiana dicen- 

 di consueludine , apud nos etiam vigente , confirmata , cujus neque in S. Scriptura 

 exemplum frustra quaeritur. Legitur enim Ruth, 1:8. Naomi nuribus suis dkisse : 



n^v) Q*0?r' 231? an'l:'i? "tj:*K3 non d^'^;;; TWr\\ (4) n'C'^*, ubi voce D^nan indican- 



tur Machion et Chiljon, Naomi filii, Orpae et Ruthae mariti, quibus, non- 

 dum fato functis, benignas se exbibuerant usores optimae (5). Eodem modo explir 



can- 



(i) Verbum ■nifca 2 Petr. II; 4. et Jud. 6. de daeraouibus usurpari (Conf. Act. XII: 5), supra 

 mouuinius. 



(2) Vid. L. Bos, in voce ihzt. Winer, 1. 1. p. 466. sqq. Ita Piscator, Polt et quam pluri- 

 nii alii. Est aulem elliplica ejnsinodi ralio dicendi ia plirasibiis similibus Petro iiiaxime freqiiea- 

 tata. IIa menioranlur Cap. I: lo ij f/'; ü/Mq xxpif , Cap. I: ii. TÖ tV aüroi^ ZKÜ/xx , rcc f/,- Xpa~iv jra- 

 i'^fiarx, al /iuzä reäJTa S^xi, Cap, 1 : 14. «' £" ''S äyvola iTiSu/xiai. Cap. Itl: 2. !] iv ifißä dyxazpcf^ , sect. 

 i5 , 16. IV: 8, 12. Y: 2, g, Ordo verborum Graecis usitalior reperitur Cap. V: i, !rp£jßurepci 0! 

 iv ifuv. 



( 3 ) Criticorum S. T. VII. ad li. 1. ( 4 ) Vel cum Masor. l''^, 



(5) Locus hie in comparationeni jara adductus est a Veuer. van Bijswijkf'n Bijdr. tot beoef, en 

 gesch. der Godg. TVetensch. 'VIU, p. 334 sq. et in Krora et v. Will es 1, 1, p. 146, 



