4a:> JOANNISJACOBIPRINS 



nuiitium non ipse Servaioj- ad cos pertu/il , sed per Apostolos per/erendam, ciiravil ( i ). 

 Petrus autem h. 1. ex sententia N. T. auctoribus communi disseiit , de qua jam olim , 

 ope Messiae , populo suo prospicientis , res magnas praestitas esse, ejusque inslinclu va- 

 les anliquos oracula edidisse staluunt, Ilac enim in causa , quae in V. T. de Deo di- 

 cunlur, in N. T. ad Messiam referunlur (2). IIa prisci aevi Prophetas afllnlu Christi 

 vaticinatos esse dicit nosler Cap. I: 11 (5). IIa etiam Scriptor epistolae ad Ilebraeos, 

 Israelitis, in deserto commorantibus , Euangelium h. e. salutis consequendae rationem 

 communicatam fuisse , diserte Iradit , quam communicalionem Euangelio , sua aetate nun- 

 tiato, aequiparat (4). Eodem igitur modo Christus, ex Pelri mente , iKsipii^iv, h. e. 

 praedicari curavit roii Iv (puKax^ 7rvsu(ix<n , ixTr£i^(T»vl tuts. 



Si quis denique quaeiat, cujus ministerio usus sit ille , qui exstitit jam h xpxü (Joh. 

 I: 1.); non deest , quod respondeamus. '■ — Usus est Noacho praecone, quem noster 

 (2 Ep. II: 5.) ^ixKiiKTÜvtig xiipuKX nuncupat , h* e. admonitorera , virtulis suasorem, et 

 praeconeni illorum faciendorum , quae Deo grata et accepta sunt. Hie igitur , fide sua 

 vir eximius ( Hebr. XI: 7.) , de instanli diluvio divinitus admonitus (Gen. VI: 13 sqq. 

 coli. Hebr. XI: 7.), aequales , genus illud scelestum , peccatisque deditum (Gen. VI: 3, 

 5, 7, 11, 12. coli. Matlh.XXIV: 37—39. Luc.XVII: 26, 27.), aquarum vi delelum 

 iri vaticinatus , eosque adhortatus est, ut impietati reuunciareut, scelera coinmissa serio 

 dolerent, ad frugem redirent, verbo, ul resipiscerent, et ad Ueum colendum sese adduci 

 paterentur. Quo egregio munere , qiiomodo Noe per spatium illud 120 annorum , quod 

 >) T£iy 0£äü lAXxpohiMix üs concessit , functus fuerit , non est , quod accuralius inquira- 

 mus. « Ipsa arcae fabricatio ," verbis utor Augustiui (5), «jam quodammodo praedi- 

 « catio fuil." 



Ilaque Noächus — ad e\emplum Henochi , proavi illustris (JuJ. 14, 15.) — iK-^- 

 fu^ev , vel polius, ut cum Petro ioquamur, (qui, pro tenerrimo, quo erat erga ma- 

 gistrum , amore, pro grato, quo euni colebat , animo, omnia , quae homini peccatori 

 «;ilutaria vel sint vel fuerint, uni Christo, totius mundi Scrvatori, adscribit), Christus 

 per Noächum impios illius aevi homines ad Deum adducere voluit. Propositum vero 

 successu caruil. ' AjrstSitJxtnv enim ixiipv^sv. 



Ex 



(i) Vif. ICoppe et Flatt ad 1. Moius, PracIectU p. iiJS. 

 (a) V;i. I Cor. X: 4, 9. alia. 



( ^ ) '£f Euräi/rE^ , E({ riva ^ rcTov nxipov i?(/i(A5u TÖ fV aünlq ^tviu/jui Xfucnü , trp/^uifwpo/ieyo'^ tx li; Xpisriv 

 xnilifiMd , xxl rki ßBTi riükci tH^xf. 



(4) Kat yxp, ait, cir/iev eja.yythTiJisvoi, xaixrcp xaxeii'ci (Cap. IV: 3.), neaipe e; i^-t}Mvr£i t't Aiyiniu 

 M Mmiai (Cap. III: 16.), aw ri »iiXa iVecTEV ii/ rj ipiuip (Cap. III: 17.). 



(5) 1q Epist. CLWV. alias XCIX , aj Evodium, §. 16. in edit. Operum S. A.urelii Augustiui 

 Hippommis Episeopi j opera et studio Monachorum oräinis S. Benedicti, Antv 1700. T. II. p. 4^5 6114. 



