44 JOAJJNISJACOBIPRINS 



ul vifleUir, lYto in symbola sive fidei rrgulas transire coepisset (i); Tutlieropro- 

 baliitn fuisset atque receplum (2); cleniijiie ipsa , qua sc jactaret , anlir|iiitale veri spc- 

 cirm retulisset. Omne'm vero hujus dogniatis historiam lale accuratcque cnarrarc, in- 

 sliluli ratio vctal. Pauca quaeJam siifTiciant. 



Seuleiiüae oiigo facillime explicalur ex opinione pervulgalissiina , de qua secuadara 

 legem , ceteris omnibus morluorum animabus scriijtam , eliam Jesu mortui anima in in- 



fe- 



depretcnduntur. Saeculis vero II et III, man'ifesla ejus vesligia reperiunlur ajuid Ircnaeum, Tcr- 

 lullianum, Origenera, Cleinentcni Alexandriniini , allos Hinc , insfrrjucQiiUus U-m]iori' 

 bus , omnibus fere acceptum fnit et celebratum , ut nuUus dubilem, quin vnlgo eliam de auti(|uis- 

 simo hoc dogmale firmiter persuaswni fuerit. 



(1) Etianisi, ut diximus , plurimis Ecclesiac doctoribus , saeculis jam II et III de Christi ad iofcrni 

 descensu persuasissiuiiini fuerit, in vttustissiniis tarnen , quae siipersunt, sive Societatuin (!)rienta'iiirn 

 tCaesareensis , Hierosolymilanae , Antiochenae, Alexandrinae) , sive Occidcntaüum [ .1fric'"iae , So- 

 rnunaa , Gallicanae) symbolis formula : xa-l-ßtj eii whfv, descendit ad inferos , iucassuin quaerilur. Sae- 

 culo vero IV. a nonuuUis Episco[)is, proprio Marte, inserta fuisse videtur Symbolo , quod audit, 

 Avostolico; deinde in plures traosiit fidei reguLis. Hujus autRm arliculi in symbola suscepti causa 

 ■vulgo peihibeulur turbae et conlroversiae , ab Apollinari ejusque seclaloriljus, ApoUinaHstis Jictis , 

 fn Kcclesia Cluistiana , eo praesertim tempore , molae. Ilis enim Jesum anima ralionali seu Trvtü/jjKt 

 praedituin fuisse, audacter neganlibus, pluriml fidei Catholicae propugaatores , ut Athanasius, 

 Kpipbanius, Cassiodorus, alii, ex desceusu Christi ad inferos argumenta satis firma petere so- 

 lebant, quibus banc eorum senlenliani debellarent. Obstat vero, quod laudati articuli prima raeutio 

 iuvenitur in cunfessionibus Arianorum , Sirinii , Nice in Thracia et ConstantinopoU confectis. Dude 

 forte effici possit , Arianos hoc dogmate , licet a Catbolicis tantum non omnibus recepto , contra Ca- 

 lliolicos usos fuisse, qui, ut himc eorum impetura parum valere , publice ostendereut, iUud non mi- 

 nus, atque illi, publica sanciverint aiicloritale, in symbola sua susceperiut , atque ad ApolUnarista- 

 rwn placila oppuguanda adliihueriut ( Couf. Munscber IV. p. 4i2 sq ) Quidquid vero hujus rei sit, 

 lormulam : descendit ad inferos exhibet Bufinus in Expos. Symb. Apost,, hac tarnen observalione ad- 

 dila: „ Sciendum est, quod in Ecclesiae Romanae symbolo nou habetur additum; descendit ad in/er- 



na; sed neque in Orientis Ecclesiis habetur hie sermo; \is tarnen verbi eadem videtur esse in eo, 

 ,, quod sepullus dicitur." Unde manifesto liquet , ad finera vergente saeculo IV , addita yerba rariut 

 adhuc in Ecclesiae Catholicae Syml)ohs reperla fuisse. 



(1) PJimlrum Lulherus, maguus ille Sacrorum Beformator, etsi antea, de hoc dogmate incertus, 

 quidquam definire noluerit, quin ipsam doctrinae veritatera in dubium vocasse videatur, postea ta- 

 rnen, re iterum iterumque examinata, sententiam suam in concione , Torgae habita, tarn accurate 

 explanavit, ut luculenter pateret , virum eximiura descensum Christi ad inferos vicioriam Jesu ha- 



uisse, de Satana in inferno re|jortatam. Ab eo igitur tempore eandem sentenliam, in Couconliae for- 

 Biulam susceptam , secuti sunt plurimi Ecclesiae l.utheranae dogmatici vetcres , nonnuUis tarnen plus 

 minusve ab ca dtfleclentibus , paucis tantum prorsus eam respuentibus. Denique, Lutherus ipse, 

 lolam hanc doctrinam fide magis leuendam, quam ex rationis principiis dijudicandam esse saepius 

 moneus, neminique sententiam suam oblrudere cupiens, integrum unicuique ichquit Judicium, 



