48 JOA.NNIS JACOBI PRINS 



f oporluerit pTudenlem Apostolorumque doctritiam venerantem interprelem aliam ei et 

 « saniorem interprelalioncm praeferre ( i )." 



Superest, ut dictis quaedam addamus de illorum inlerpretatione, qiii, t« f']/ (puAaxf 

 irveüii»rx peccalores habenies, ix^pu^ev accipiunt de Christi praedicatione per Aposto' 

 los. Huic sentenliae inter alios (2) nomen dedit G ro lius ad h. I , et e renenlioribus 

 Ass. Doijer (n); atque ealenus eorum interprelatio recte se habet, qualenus verho 

 Kiipu(!(reiv eandem vim tiibuant , quam ei vindicaiidam esse, siipra demonslravimus. Pbira 

 tero sunt , quae ei obstcnt. Primum verba rx iv CpuXx«.^ ■nvivi/.XTix. didicilius accipiunlur de 

 hominibus, peccatorum vinculo consirictis (4). Deinde aegerrime homines , qiii in vivia 

 degunt , dicuntur 7tvs6,uxtx. Porro niilla causa est, cur a praedicalione Aposlolorum 

 statim sect. 20 in Noachi lempora delapsus sit S. Scriptor. Nam quod Grotius di- 

 cit , Petrum simililudinem a ternporibus Noe adjungere voluisse , ut oslenderet , quan- 

 to res nunc melius per Christum, quam tunc por Noen processerit (5); hoc, igilur , 

 pjusmodi est, ut admitli nequeat , quandoquidcm in Iota verborum Serie nihil reperitur, 

 quod similitudinem indicet, aut comparalionem cogitare suadeat. Quin polius locus ila 

 se habet, ut 7n/eufiX7i cum xTrsiöyiTxri necessario conjungendum sit (6). Denique, ne 

 longiores simus , qut haec interprelatio Apostoli scopo , orationisque contextui vel quo- 

 dammodo conveniat, ejus patroui indicare supersedent , neque assequi nos posse, ultro 

 latemur. 



Ilaque sect. 19 explicationem absolvimus , eique adjunximus excursura de descensu 

 Chrisli ad inferos , quem hoc loco a Petro commemorari, falso , ut existimamus, pu- 

 larunt plurirai. Jam ergo pergimus ad sect. 20. inlerpretandam. 



Sect. 



( I ) Ita vertere conati snmus haec Palrai! verba: «de veiklariog dezer plaals, volgens welVe Je- 

 « zus , na zijn' dood of opstandlng , voor de geesten in het doodeoiijk zou gepredikt hebben , Iieeft 

 « de ongerijmdheid der zaak tcgeii zieh, die elkin verstaudigen , de Apostolische leer eerbiedigend«n 

 « Uitlegger naar eene redelijker verklaring had behooren le doen omzien." 



{») Vid. Wolf ad h 1. 



( 3 ) Libri supra laud. pag. Sg, ^o- 



( 4 ) Vldd. quae notavinius ad verba ~k i'j r^vXay.y Trvzu^TSL. 



(5) Annotat Grotius ad iT£i&^i7a(7i cet : « Apostulus loquitiir, quasi üdem fuissent , et fueraot 

 < üdem Spiritus sive animi non äpiäfiä, ut Aristoteles loquitur , sed geuere, i. e. aninii pariter Deo 

 « inutiles, illi seil, qui Noae praedicalionl non crediderunt. Homines, a Deo plane abalienali, Noa* 

 « non crediderunt, Christo crediderunt." 



(6) Vidd, quae nolaviinus ad to); iv fuXaxf zyeüfuuri — catiSijaairi tcts. 



