COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 53 



nem captare per pronomen relativum. KißuToü igilur menlione facta, non polest non 

 ■Noachi ejusque familiae coiiservalionem comraemorare , idque eo magis, quoniam ex- 

 inde simul argumentum peti polest, quo Deus comprobetur virtutis vindex alque remu- 

 neralor. Huic enim doctrinae maximam inesse vim consolandi homines, mullis aerum- 

 nis pressos atque vexatos , quales erant Chrisliani, ad quos paulo ante sect. 17, scripserat 

 Aposlolus : ypiTTTOv dyx$oz-ciiov:iToti ir^irxi'v , vj xx.Ki7roiomTxg , nemo non videt (i). 



Ei? yjv seil. HißcoTOv, quod proxime praecessit. Praepositiones el; et iv in N. T. sine 

 ullo discrimine inier se invicem ita ex Hebraismo permutari , ul illa , verbis quietem in. 

 loco denotantibus juncla, hujus vices [in cum ablat.) sustineat ; haec vero verbis 

 molum in locum designanlibus addila , illius fungatur officio (in cum accus) firmi« 

 ter creditum fuil ( 2 ). Ilinc multi inlerpretes h. 1. ;,'- ;j„ simpliciter pro h y positum 

 esse existimarunt (5). Ita vero staluenles, nativam praepositionum vim plane negligunt 

 ac perverlunt , Scriptorumque S. dignitati parum consulunt. — Alii vero , imprimis 

 Welstenius (4), plura attulerunt excmpla , in quibus occurrit phrasis : 'Six^a^nva.i slg 

 ro'TTOv Tina h. e. e jjericiilo servatus in alvjuem locum pervenire. Ex hac quidem ex- 

 qiiisili usus loculione , loca Act. XXIII : 24. et XXVII : 44. interpretanda esse^ lu- 

 benler conccdimus ( 5 ). Negnmus vero cum Loesnero (6) et Ernestio (7), loca 

 ab iis allala noslri similia esse. Quid? quod raaxime aliena sunt, quippe quibus haec 

 vis inest: lixträSevra adilKsa^xi, ita ut adventum praecedat conservalio; verum cum 

 Noachus cum familia in arcam se reccperat, nondum 'Si£(Tallii7ix.v; conservalionem enim 

 . deinde scculam fuisse, et rei ratio docet, et designat Petrus verbis lieir. S;' v'SxTog, — 

 Nostro igilur judicio , salvo meliori , constructio est praegnans, Petro nonnumquam in 

 hac Episl. usilala (I: 4, 10. IV : 7. ), in N. T. libris saepe obvia , sie resolvenda : tk 

 ?v e]i;efix'ßivcii (8) — hsir. S/' uIc.toi;. Elenim saepius ajjud oplimos quoque Graeco» 

 elegans haec offcndilur breviloquenlia , orla fortasse ex confusione duarum locutionum , 

 . de qua ponitur ilg cum accusativo ad molum pertinens , ubi av cum dativo , mansio- 

 nem in loco indicantem, exspectasses, ila ul , qui in loco est, simul cogitetut, tanquam 



in 



(ij Rom. Vlll: 28. ^ii. van Nuys Klinkenberg >d h. 1. cull. Zachariä z. d. sl. 

 (a) Winer, Craiiim. p. 34g. 



(3) Piscator, Morus, Pott, aüU 



(4) Cf. Polt, Elsnerus et Wolf, ad h. 1. Schleusner ia voce, ßiW, Breni. L 1. p. 3o4. in not 



(5) Vid. Krebs. Observal, in N, T. e Flavio Josepho , p, aSo. 



(6) Observv. in N. T. ex Philone ad h. 1. 



(7) Opuicc. Philoll. et Critt. p. 267. 



^8) Quemadmodum cap. H: 4, Xjiii Sv xnoispx'ftiy'h 



G a 



