08 - JOANNIS JACOBI PRI!?S 



i},««?, qnalenus est s-xpich^ aTroöeti; piiirov; non ergo exlcrnus baptismi rlliis, non aqun« 

 DOS servat ablutio, ä'.Aü; cet. 



Haec igitur, raox hie ilHc lalius forsan exponenda , vehemenler me movent, ul memo- 

 ratae pluribusque pvoliatae vrrbnnim conslruclioni, oriundaeque inde explicalioni assca- 

 tiri recusem. An vero, quae illi sullicionda et praefercnda videlur, explicatio simpli- 

 cior veriorque sit, alii me peritiorcs et perspicaciores judicent. Eam plane cxpeditam esse, 

 neuliquam affirmo. Qiiae vero ei opponi posse vidcnlur, ipse candide proferam, simul- 

 que , quantiim polcro , tollere conabor. lulerea unusquisqne, quacso , probe memine- 

 rit, tum locuna , in quo versamur , tarn diflficilem esse et vexatum, ut de iiiterpretalio- 

 ne, Omnibus numeris absoluta, desperandum videalur, tum nullam iiiteri)retalionem — 

 quanlum scio — exslare, quae non gravioribus etiam, miuusque solvendis dubitatioai- 

 bus obnoxia sit. 



Frustra causam quacrenti, quae moverit Aposlolum, ul, si vox xiitItutov cum ? et 



ßxTrTiTf^,a jungenda sit, illam , vocabulis nonnullis inlerjeclis, ab utraque separaveril , 



tulissimum mihi videbalur , Pclrinam verborum dispositionem , cui quoad ejus fieri pos- 



get , adhaerendum putabam, inlegram servare, locumque ita componere: S kx) ^h^x; , äv 



TiTUTTOV, y\iv <ji>%n, ß x-KTid [J.'x, scil. eVt} i. e. « (illud) quod eliam nos, qui sumus illo- 



« rum hominum anlitypus , nunc servat , baplisma est." Ita certe , rcceptac interpreta- 



tionis difficullates efTugiens , sensum loci aptissimum , quem infra lalius exponemus , ex 



•verbis cffccero. Videndura vero , an fortasse , Charybdi vitala , in Scyllam inciJerim. ^ 



Refero igitur illud o ad sequens ßd-n-Titr/za, ita ut relativura Nomini, ad quod respicit , 



•praeponalur , quod saepe fieri , nemo ncscil (i) , quodque praeterea h. I. ideo fit, quoniana 



sie comparalio , quae iusliltiitur, magis in oculos incurrit , quam si scriptum fuerit : ßxir- 



T/tTjK« I MI vüi/ nc'j^si Vit/.?.:, xvT'trinrov (eVt/i') oii n. r. A. — Ad ävTlruTTOv iatclligondum 



est «üräi/ aul , si mavis, ainoTc , quo pronomine supplelo respiciuntur ocio illae '^ux^^i 



seu homines, quos e diluvio servatos memoravit Petrus sect. 20'^. Hoc vero si cui 



durum videalur, reputet illo, infcrprelalionem vulgarem eliara supplementum requirere, 



nempe toutov toü u^»Tog , quod quamvis in S jam lateat , diclio tamea noa minus est 



eUiptica. Neque eliam, voce x'jtItutov ad t^fixg relala , unuscjuisque non slatim inteili- 



eit, quid subaudiendum sil. — Ellipsis denique verbi subslanlivi in fine sententiae nihil 



nns moratur. Ea enim apud Graecos Bulla est frequentier ( 2 ) — Haec igitur ita sunt 



ut cuivis facile probeutur. Unum vero obslare videlur , solummodo pronomini plur. 



( i) E. g. haec loca adscribimas Marc. VI; i6. i Cor. IV: /\. Rom, VI: lo. Gal. 11 : lo. i Joh 

 I: 1—3. 



(a) Vidd. quae notayinius ad scct ig. ra iv yuAoJtf. siipra p, 38 sq. 



