e^ JOANNISJACOBIPRINS 



bdplismo nos eliam servcmur , quaerendam esse, plures jubenl ( i ). — Zachnn'ac ra- 

 tio ailificiosius cxcogilata lalis est, ul ex Pelri veibis eflici nequeat, a rei indole ilena 

 haiid niagiiarn commendationem Habens. Altera vero , secuadum quam comparalio 

 unice revocatur ad aquam, nimis tenuis exilisque videlur , praoterea lioc fundamcnto 

 tubuixa, ac si aqua NoachiJis causa fuerit salutis ; quod fallax esse, supra probavi- 

 nius. — Alii vero ( '2 ) Aposloli mentcm oplime, ut opinor, asscculi sunt. Übservant 

 «cilioct , cum sert. 20. usum fuisse verbo composito "Sixoui^ivxi, hac seclione Uli simplici 

 cii^iiv, verborumque similitudine rei, quam inslitiiit, comparalionem cum expressisse, 

 digiloque quasi commoiistiasse statuunt, Quemadraodum igitur — huc enim redit sen- 

 lenlia — quemadmodum Noachus ejusque familia (olim) ^t£<7Ü6-^(Txv , ita nos ctiam 

 nunc aä^si baplismus. Conservalioni Noae nostra respondet servatio. Haec est, quam 

 Aposlolus sibi voluit; haec, quam ipse indicavit, similitudo. Qui ulterius progredi, eam- 

 que lalius exteudere, quam auctoris verbis adhaercre mavuU, videat, ne Petro ea ob- 

 trudantur , quae neuliquam neque aiiimo volvit, neque oralione cxpressit. — Ilaec aulem» 

 quam propiignamus, similitudo, quia imperfecta est, ideo improbanda ne censeatur. Nam, 

 quamvis lubcnler concedamus, eam prorsus pcrfeetam dici non posse, tarnen rcferlur ad 

 id , quod in tota huc Petri oratione prineeps est atque praecipuum, nempe ad ipsara 

 talutem. Non causa salutis, neque ratio, ipsa vero salus, Noaclüdis antea , nobis nunc 

 Christianis concessa , cardo est comparalionis , in qua uilül est , quod eam instiluiss« 

 Apostolum, adeo mireris. 



Ute igitur subsistere possemus, nisi accuralius definiendum esset, quinam vel quaenam 

 inier se comparentur, adeoque similia dicantur. Plurimi, voeem «yr/Turöv jungenlea 

 cum et ßxT:Tt7i^x, baplismum Chrislianorum cum diluvio Noachico comparari perhi- 

 bent. Supra vero significavimus, hanc nobis construendi rationem vehementer displic» 

 re; ila euim conjungi, quae in textu Pelrino separantur; nos vero, praeeunlibus Rich- 

 tero ( ) et van Nuys Klinkenberg, avTiTvirov potius connectere cum voce, quae 

 proxime praecedit, ^Jz-^ä?; adeoque Pelrinam verborum disposilionem sequi nos malle, 

 quam ab ea nimis longe aberrare. Huic senlentiae favet furtasse arliculi absenlia, quem, 

 »i cevTiTUTrcv ad ßaTTTia-fix referendum esset, litc fere exspeclares (4). Neque video , quid 

 ei vehementer obstet. Faleor, insolens et dura quodammodo struclura est, de qua No- 

 men Subst. sing., aut, si mavis , Nomen adj.neutr. Substantive positum, prouomiui masc« 



plu- 



(i) E. g. Mosliemiiis, Pott, van der Palm, Hlnlöpen 1. 1 p. Sigsq. Doijer 1. l. p. Sg, 

 ^iiibui aegre assenlilur van Triebt, Diss. laud. in Operibus Soc, Htig, Ao iSoj. p. lai. (*) 



(i) VatabUis, Piscalor, Klinkenberg et Morus. 

 ■ (3 ) 1. 1. p. 3i7 sqq. 



(4) Nentlquam vero huic seutentiae ex Versione Syriaca robur conclliari posse, cum N. Earkey, 

 Obterv. Ezeget. ad i Petr. II; i5, i6, ii, in Bibl, Brem. No\>. Gl. I. läse. 3. p. Sig sq. crediJerlni. 



