COMMENTATIO ad QUAESTIOJfEM THEOLOGIGAM. 71 



Cap. III: 16 illis adscribilur , qnibus eliam tribuilur ayaöit h Xpirrrü dvxi;-Tpo^/,. Natn- 

 que es vitae inlegritale bona conscicntia orilur. Genitivus autcm , cujus in N. T. mul- 

 tiplex et varius usus est (i), eodcm modo h, 1. accipiendus videtur, ac Marc. I: 4 

 ■ßdTTTiiTßx f4iTixvol»g h. e. eU nerivoiav , quo qui utunlur, vitae animoque in melius mu- 

 •tandis obslringunlur. Ita enim dictionem apudMarcum inlerprelandam esse, docemur 

 •ex Mallh. 111; 11, ubi habetur formula : ßxTrrl^iiv e'ig iJt,sT«,-joixv , h. e. baptizare aü- 

 quem , ut ad animum moresque emendandos se contendere velle promillal ( 2 ). Sic 

 igitur t7uvsidy)7iai; aya^ni; iTrefdiTi),'/.« significat sponsioncm , qua quis animi vitaeque iiUegii- 

 tale se obslringit, sive — quod idem est — promissum, quo Dei legibus convenicntcr vi- 

 vendo in bonam conscientiam servandam enili se velle declarabant ( 5 ). Pronimliari 

 solebat haec promissio , primis rei Chrislianae lemporibus. Quo ergo respiciens Petrus 

 liaplismum, quo peccatis et vitiis renunliamus, Deoque nos consecramus, nos co ob- 

 stringcre dicit , ut animi vitaeque inlegrilati sincere studeamus, Gonstans haec est N. T. 

 doctrina. Paulus, Rom. VI: 3, 4, nos Christianos baptismo obstrictos esse dicil , 

 ivx iv xxivcTyiTi faij? vipiTraTy/irafisv. Ita Gal. III : 27 scribit : Öjoi yap eU XpiJTOv ißx" 

 TTioöiiT! , XpiüTov hs^üuccaSs. Conf. quoque Epb. V : 27. Gol. II: 11, 12 alia loca. 



Haec igitur simplicissima et aptissima gcnitivi ffvvii^y,asccg äyaäijg explicalio videtur. 

 .Alii vero aliam praeferunl. Morus vocem 7U<jsi'Sy,c-£oig tarn late patere pulal, ut sit 

 omne id, cujus nobis sumus conscii , omnis noster scnsus, qui in nobis est. Hinc iVfpa- 

 TtifiK ffuvf/Sij'irfii^ ixyx6ijg ipsi est inlerro^atio , an tu tibi conscius sis bo7ii sensut. 

 Dubito vero, an haec rectc se habennt. Clericus vertit promi&sionem ^ qua quis 

 bona conscienlia i. e. bona fide pollicelur ; Wahl (4) interpretatur p7-o?nissionem 

 conjunclam cum meiiie , Dei sibi propitii conscia; de qua seutentia vid. Wincr 

 1. 1. p. 159. 



E(? &ebv nonnulli cum traff/ connectentes , verba oi ^xpzh — iTrcpÜTvißx paronthe«i 

 includenda esse monent. Eorum senlcntiam supra (5) refutavimus. — Modo plane sin- 

 gulari N, Larkey (6) conjungit ßa^rTiir/iX eU &sov , quae dictio insolenlior est , nee 



cer- 



(i)YiJ. Winer 1. 1. p. i5G sqq. ,, Genitivi proprium est, id indicare , cujus quid aliquo quo- 

 „ ciimqne modo accidens est. " IIa Herinaoii ad Viger. p. 877. 



(2) El,- enim in hac dlclione et similibus /inem et consilium iadicat. Conf. Kuinoel ad h. 1. 



(3) Vernacule: de belofte , om met een goed gewettn, ea das godvruchtig te leven, v. Hengel, Ver- 

 handiUng over Doop en Avondmaal , in Operibus Soc. Hag. 1811. p. 74- de verpllgling tot een 

 goed geweten , Muntiughe, Gcschiedenis der Menschheid , X. p. 117. Conf. Polt et Zaetiaria. 

 Sclileusner US ad voc. ia-cpÜTifßa , veiLil: pruminio et obligatio ineiUis purae servandae 



( 4 ) In Clavi ad vOC izEpimfßa, 



(5) Supra ad voc si'isi, p. 63 , 64. (6) 1. 1. p. Z)?»-- 48«. 



