74 JOANNISJACOBIPRINS 



Sect. 22. 



«Oj — ivviiiisuv. A commemoratione Jesu redivivi facti in fine seclionis 18 , ad alia Iran- 

 sicrat Petrus, cum praecedentibus tenui tanlum filo cohaerentia. Jara vero , iterum üjx' 

 CTasia? !• X> mentione facta , inde deflcctitur ad ejus adscensum in coelum et impc» 

 rium , quod exercet , coelesfe commemorandos. Itaque censeri polest , digressioiiem hoc 

 cäpite finiri ; nam sequentis initio Apostolus filum orationis ita resumit , ut nonnulla 

 verba, quibus sect. 18. princ. usus fuerat , repetat, alque hinc continuo ad nova fera- 

 lur ( 1 ). — Celerum haec Sectio ita comparata est, ut primutn Jesu Christi, in vilam 

 reducis , potestas dignilasque regia describantur {'dg h-riv h 5f|/« roü 0soD), deinda 

 tcmpus, ex quo ea ornalus est, accurate defijiiatiir {■prcptvöiii; cU oüpxvbv), denique im- 

 perü iilius lalissime patenlis amplitudo et splendor a parte quadam poliori depingantur 

 egregie {ÜTroTxyhTuv kxit^ ayysAav kx.) i^ovTiüi/ kx) Sui/«^fai/). Haec, age ! singulatim 

 cxplicemus. 



"O;. Es niore Petrino pronomeu relativum jungitur cum proxime antecedeiiti 'lij(roü 



'Ettiv. Ita quoque Rom. VIII: 34, in eadem dictione adhibetur vcrbum subst. sli/xi. 

 In ceteris vero locis , ubi haec vel similis formula exstat , inter se permulantur xxöi^eiv 

 (Marc. XVI: 19. Hebr. I: 3. VIII: 1. X: 12. XII: 2. Apoc, 111: 21) et xxöiiröxi 

 (Matth. XXVI: 54. Luc. XVI: 62, Luc. XXII : 69. Col. III: 1), Ex quibus verbi 

 h. 1. adhibiti vis inlelligilur. Loci vero Act. VII: 55, 56. ubi (rrijvxt invenitur , alia 

 ratio est. 



'Ev Is^iS. roü Qsoü. Idem in simili dictione offendilur Rom. VIII: 34. Epb. I: 20. et 

 Hebr. X: 12. Ceterum invenitur ik Sf^/äi/ tov @!oü (Marc. XVI: 19. Act. VII: 55, 

 56), iv ^1^1^ Tov Spövou TOÜ Qioü (Hebr. XII: 2) , ix S.f.w:' Tijg tijvii/.sui (Matth. XXVI : 

 64), £1/ Sf^if T)?? lAeyaXarhvjg iv i>^^\o~i (Hebr. I: 3) , k Sff/f wü 6fivov ri?,- ^«yaAa- 

 (Tuv)}? iv raii; oüpxvo'i; (Hebr. VIII: 1) , denique /;<fT« toü TrxTpbi; iv tü öpovoi xvroxi (Apoc. 

 III: 21 ). Horum allerum expbcat alterum. Ex quibus simul efficilur , voci Is^i'ix minus 

 rede cogilando addi x^^'P- Addendum est ßipiq , quemadraodum in multis aliis , ut si- 

 gnificetur pars dextra, latus dextrum sive locus ad dex/ram Bei sUus, Denique uomen 

 proprium ©fö? frequenter, et praesertim in Epislolis, arliculo caret , inprimis quaudo , 

 in genitivo positum, ab alio quodam nomine pendet (2). H. 1. vero arliculus adest, in 

 quo tarnen nuUa emphasis quaerenda videlur. Etenim offendilur saepissime de Deo sum- 



mo, 



(i) Conf. Pott. adh. 1. et quae de loci conlexta oratione in antacessum notayimus p. 9, 10. 

 (s) Hanc obseryationem exhibet Winerus 1| 1. p. io8< 



