COMMENTATIO ab QüAESTIONEM CHEMICAM. 8d 



Adhibetur ad parandum Varec et ad stercorationem agroram , hinc bis quotaimis col- 

 ligilur in Francia. 



Siccalione multo minus quam superiores perdunt et quidem 60 p. c. Lixivium mul- 

 tum alcali liberum conlinet, 



Jam Fyfeius (i) et Gaultierus de Claubry (2) Jodium in hac planta de- 



texere. 



Ex uno et dimidio kilogrammate hujus fuci bene siccali , praecipilatum Jodureti cu« 

 pri orlum pondüs habebat 2,78 gramm. ; Jodii igilur 



in 100 gramm, illius aderant 0,124 gramm. 



Fucus loreus Li nn. Agh. 



In basi hujus plantae adest discus orbicularis planus, ex quo frons oritur, quae Agar- 

 dhio prorsus tamquam receptaculum consideratur , quaeque in ramos longissimos se 

 dividit , bifurcata pjusdem latitudinis in basi et apice , coriacea , infra fistulosa , mucila» 

 ginosa, coloris fusci, qui siccalione totus in nigrum abit. Innumerae vesiculae ovales sub 

 superficie frondis positae sunt , quae se aperiunl in porös, Interdum longitudinem ha- 

 bet 15 pedum. 



In iQto Oceano crescit , et in liiloribus Francicis invenitur , in nostris oris solum in- 

 Teni eas post vehementem tempestalem, quamquam dicitur, in oris Zeelandiae saepe 

 jreperiri. ; -it ,_;;',.. -i ' ; 



. . Quantitatem Jodii in ea non delerminare potui , ob minimam Cbpiam ejus , sed expe» 

 ximerUis iustitutis, apparebat eam minimam esse debere. 



S 9, 



Vystoseira siliquosa Agh. Gen. 09. 



Fucus süiquosus Linn. ... 



Ex basi rotunda, convexa, dura, oriunlur rami, coiiacei, qui si planta bene est 

 conservata, folios lineares porlanl , et semper vesiculos siliquae forma praeditos , qui com« 

 pressi et fere articulali sunt , dissepimenlis transversalibus divisi. Color est olivaceijLS , 

 exsiccalione nigrescens. 



Haec species generis Cysioseira maxime divulgata et soli mari Germanieo propria 

 est. In oris hostrae patriae rarissime irivenilur , sed tarnen nonnunquam et praesertim 

 pfocella in litora apud Kahvijk ejicilur. 



Usus 



(i) Gilbert's, jlnnalen Bd. LXVI. pag. 241. 

 (a) Jnnales de Chemie, Tab XCIIl. pag. 119. 



H 2 



