ORATIO. 3^ 



tiam imo amicitiam tuam implorem, qua discipulum honorasti , eliam atque etiam 

 rogo. 



Jam ad vos salutandos fertur animus, juvenes praestanlissimi , qui bonarum ai-- 

 lium studiis incumbitis , vos praesertim , qui disciplinis meae quidem curae com- 

 missis, mathemalicis , pliysicis et chemicis operam navatis. Accipiatis me studio- 

 rum ducem , simui vero studiorum comitem , qui vos docendo ipse discat ; accipia- 

 tis me amicum, qui nihil antiquius habet, quam veslris progressibus et commo- 

 dis inservire , qui ut studiis vestris prosit , omnes animi vires summa cum dili- 

 gentia intendere , qui huic proposito omne , quod in ipso sit , ductrinae coUectae 

 tribuere cupit. Sed quid dico? adspicio inier vos complures , qui me talem jam 

 cognorunt, ut sciant, vires forfasse, nunquam vero voluntatem et animi ardorem 

 ad promovenda vestra commoda mihi deesse , qui mihi jam multa testimonia ami- 

 citiae suae praestiterunt. Est autem, commililones ! vestra amicitia , sunt vestri 

 progressus et laudes longa dulcissimum laborum mecrum praemium et remunera- 

 tio. Pergatis itaque, eadem diligentia et studio disciplinas colere, eadem , qua 

 huc usque , studiorum vestrorum ducem et comilem amicitia prosequamini ; equir 

 dem majoii etiam , quam antea , studio et industria vobis prodesse conabor. 



D I X I. 



