ORATIO. ^ 



cdgnitionls humanae partes, singularumque dilatalis termlnis, cunctarum Umltes 

 latius extendi, quid est, quod miremur? 



Ne tarnen vobis Tidear A. A. nostro tempori in primis, ne dicam nimis favere, 

 nostrorumque hominum iaudes extollere, spretis antiquis illis, quorum, uti vulgo 

 dlcitur, humeris innixi, nos multo longius prospicimus. Quod si faciam, inique 

 judicem, et majorum, quos pie veneror, laedam memoriae, noslraeque aetalis 

 omiltam errores , quos plurimos peperit, Ifimirum non adeo rerum praesentium 

 alque noyarum abripior admiratione, ut illos hai^ cernam, qui a recta observandi 

 tiä in obscurarum rerum se conferunt contemplationem , qui , dum ex praejudicata 

 loquuntur opinione , nil nisi se ipsi vident et quaerunt, nee naturam colunt. Tulit 

 et nostra aetas: at non admirata est yiros, qualem historia refert thEophrastum 



iÜum PARACELSUM BOMBASTUM AB HOHENHEIM. » HoS igilur Optime , VERU- 



» XAMio suadenle, stültos cultores dicamus intellectus humani, qui in microcos- 

 « mo verltatem quaerunt, non in mundo majori. Hos suis ipsi, quae vaticinan- 

 tt tur , oraculis merito deceptos , pulchre ridet natura. Hi quasi ipsi rerum archi- 

 » tecti, mundos inlegros sibi construunt, alque mentis humanae vires falso extol« 

 » lentes, vera ejus auxilia non quaerere yidentur." 



Naturae observationem dicunus qiiamcumque rerum natarum, earumque caussa- 

 r-ini et effectuum indagalionem , quae fit ope sensuum exercitatorum , cum venla- 

 tis studio et prudentia. Qtia vero ratione intelligendus sit ille amor veritatis, jam 

 demonstrandum t-sset , nisi tu illud fuo more fecisses , Celeberrime ho-eveni! (•) 

 Qu i« nunc inquireudum est, an in progressu phjsiologiae planlarum cernatur 



iiaec prudentia indagaiidi. 



^ "^ Qui- 



<") In Oratione inaugurali ; de vcTÜatis stn-dio nttturae intefpreüs maxima, dote, L. B. 1826. 



B 



