ORATIO. ,3 



Num Te quoque alloqui oportet, carissirae bossi? num tua laus publice cele- 

 branda , ac declarandum quid tibi praeceptori , morum et ingenii cuUori debeam ? 

 Nequaquam sane! Tu enim nee laude eges, nee umquam eam cupiisti. Quodsi 

 autem te laudare oporteat , tu alio egeres laudatore , a quo absit tautus tui amor et 

 cuhus. An igilur baec inlra domuum nostrarum erunt pertraclanda muros? Ne 

 hoc quidem crediderim. Nimirum qui, quantum pa'.rem fere dicam diligat, multis 

 verbis significandum esse putat, is errare mibi videtur: adsint enim rerum testi- 

 monia oportet. Tu, Vir praeclare , salutis meae auctor! serves mibi hanc benevo- 

 lentiam ac necessitudinem , quibus puerulum fovisti , jureni adstitisti , virum ac ge- 

 nerum Tibi conjunclissimum prosequi numquam destitisti! 



Te cum bic adspicio celeberrime hoeveni (*), nescio quo grato ac laeto animi 

 sensu afliciar. Nee satis effari possum , quanti Tuam in hoc loco praesentiam faciam ;. 

 nam te adspicienti almae animo meo obversatur scbolae Leideusis decus , et memoria 

 eorum Virorum , in quibus Te quoque mihi uti licuit praeceptore; obversantur, in- 

 quam, denuo et Fraler tuus, et sandifortbs, macquelinus, broersius, a 

 quibus Viris doceri et erudiri , praeter ipsam vitam , nil umquam felicius mihi conti- 

 gisse arbitror; ac reinwardtius subit animo, Vir geuerosus, candidus, ad ro- 

 gum mibi colendus , a quo praestanti Viro et a Te ipso didici , quid sit naturam in- 

 dagare, quo veri, pulchri bonique studio is duci debeat, qui naturae scrutator dici 

 niereatur. Uti ante praeceptorem dilectissimum Te habui, ita nunc collegam Te sa- 

 luto. Tu uti ante discipulum amicitia prosecutus es , ila nunc coUegae similiter fa- 

 veas. Ego vero Te semper colam ac diligam, nee quantum doctrina et virtutibus a 

 Te superer, quantum discipulus a Praeceptore distem, umquam agnoscere desinam. 

 Utiuam, praeclare hoeteki! et mulderum (f) nostrum bic adspicere lice» 



reti 



(•) Vir Clar. janus tan der hobten Hist. Nat, Prof. in Acadenria Lugduno-Batava. 

 (■\-) Vir doctissimus gerardcs Joannes mulder, quem quomiaus hoe festo die Tide»©r 

 mus , impedivit atrociisimus morbus A^iaticus ßoterodami denuo grassatue. 



