12 N. C. K I S T 



tem bealam denique , viara certo munirct. Id autcm tum maximc pcrspcxit , 

 cum populi Christiani confessiones audiret, ad impudentissima quippc provo- 

 cantis diplomata indulgentiarum , quibus peccatorum veniam , coelcstis adeo 

 Paradisi gaudia aere parasse sibi gloriarctur. Tunc indignatus prorsus debel- 

 lare errorem , unicumque illud , quo se , quo alios indigere sentiret , vitae 

 Christianae remedium, indicare omnibus et administrare instituit. Sic A. A. 

 magno tandem operi manum admovit , quod , a potiori facta denominatione , 

 Reformatio dicitur. 



Perfecitne autem Lutherüs, quod expetitum diu, ipse omni animi sui moli- 

 tus est agitatione ? Perfeceruntne ceteri Reformatores , quibus , ad unum omni- 

 bus , idem sanctum validissimumque agendi principium erat ? Nostros impri- 

 mis, ZwiKGLitnu et Calvintm dico, illudne perfecisse censebimus, quippe qui 

 illius exstitere conditores Ecclesiae , quae ideo Reformatae zat ii,o-)(Jtv Tidetur 

 iiomen sortita , quoniam mentis ac vitae regenerationem , summeunque morum 

 disciplinae severitatem , prae eeteris curae cordique haberet ? — Dicam quod 

 sentio. Quo studio immortales Isti viii fervebant , eodem mox ita incende- 

 runt innumeros , ut Christianorum instaurati mores fructus viderentur prae- 

 cipuus , quem haec rei Christicmae immutatio ferret. Profligantur foedis- 

 sima Ecclesiae vitia. Reviviscit sensus moralis , sensus rebgionis , vitae ve- 

 re Christianae amor. Ipsa adeo antiqua Ecclesia Scilutarem hujus rei vim 

 experitur. Quaeque horum omnium caussa et effectrix erat , Sacrorum 

 emendatio , jure omniao Reformaiionis se et Ecclesiae Reformatae nomine 

 dixit. 



Uli vero nomen illud mox alia bene multa, exteriorem mere Ecclesiae com- 

 mutationem spectantia , significare coepit , ita factum , eheu , ut pristina ac 

 praecipua vocis vis oblivioni data, saltem apud quamplurimos, fueritj Refor- 



9H»> 



