ORATIO. 27 



Verba feci hucusque Hum. Auditores ! ut animo satisfacerem meo , neque id 

 praetermitterem temere, quod Magistratu Academico abeunti lex quidem im- 

 ponit nulla, sed mos Majorum esse sanctum jubet. Ad aliud venio, quod 

 necessitate legis non minus , quam hujus Academiae caritate a me video 

 postulari. Hoc enim solemii die oportet ea commemorare , quae , me Re- 

 ctore , Academia sive maxime prospera vidit , sive tristiora experta est. U- 

 trumque legislator prudenti consilio junxit, probe sciens , hanc rerum hu- 

 manarum conditionem esse , ut neque mala bonis , neque Tel optima et 

 faustissima malorum careant commixtione. 



Mihi autem tarn esse felici contingit , ut tanta quidem non sit lugenda 

 strages , qucintam olim , qpiantam anno imprimis proxime elabso , Reüvensiö 

 et Hamakero in summo aetatis et doctrinae flore exstinctis , bonae literae, 

 Patria , haec imprimis Academia lacrymabantur et illacrymantur adliuc. TJnt 

 parentandum est , ex professorio ordine , seni , at seni SMALLE>'BirRGio , quem , 

 per quadraginta licet et quod superat annos Iiujus Academiae lumen, citius 

 ereptum nobis ormies dolemus. 



NicoLATO Smallenbukg edidit Nootdorpium , Delflandlae vicus , anno su- 

 perioris seculi sexagesimo primo , die primo mensis Decembris. Rure 

 educatus licet , a docto tamen ac pio parente , qui Ministerü S. munere 

 fungebatur, ad omnem humanitatem pietatemque liberaliter fuit institutus. 

 Adolescens parentum votis sua submisit. Nam, non mari se, quod maxime 

 voluisset, sed Literis dedit, et in Schola Delphensi dein Hoogeveenio usus" 

 est praeceptore eximio. Sic ad bona et egregia omnia paratissimus hanc 

 adiit Academiam , in qua per plures annos , cumr ceteris disciplinis , tun» 



D 2 Ju- 



