30 N. C. K I S T 



iUud : mementote morl! Non sane ut animum despondcatis , sed vero ul vitÄ 

 et viribus , quas vobis Deus largitur , eo alacrius utamini ad bona et lauda- 

 bilia oninia. Cujus alacritatis cum alia magno numero inter vos praeclara 

 exempla habetis, tum Celsissimos illos Principes, quibus civibus suis Academia 

 t^loriatur. Horum quippe, uti ingeniorum et progressuum felicitatem , ita dili- 

 gentiam et assiduitatem ipsi etiamsi praeceptores non laudarent , vel ventorum 

 clamarent procellae , quas spemunt illi , ut Professorum scholis intersint. Deo 

 autem gratias masimas agimus , cui placuit , ipsura vitae periculum , in quo , 

 Novembris die iJlo nono et vicesimo, Tersabantur , sua avertere benignitate. 



Et hanc quidem benignitatem Dei non possumus non , in ceteris omnibus hu- 

 ius Academiae rebus , grata ac pia mente laudare et memoria colere. 



Haec salvum nobis fecit Regem Optimum , qui , uti omiiium in Patria 

 Academiarum reique literariae saluti prospicere pergit , — quod novissima illa 

 decreta testantur — sie Lugduno-Batavae maxime decus et gloriam sibi curae 

 cordique esse, et re factisque probat, et nuper verbis testatus est. 



Haec vos incolumes esse voluit , Curatores illustres ! quorum et benevolae 

 masime curae, et vero singulari, qua apud Regem gaudetis, gratiae res nos- 

 tras omnes ultro ac tuto committimus. 



Haec vobis omnibus , Clarissimi Viri ! Collegae honoratissimi ! vitam serva- 

 vit viresque, quibus huic Studiosae Juventuti, quibus Literis atque Patriae, 

 ^icuti facitis , prodesse possitis. 



Tibi adeo , celebratissime Palmi ! reddidit vitam , non tibi tuisque magis 

 quam nobis omnibus caram et pretiosam. Nam ex eorum es numero, quo- 

 rum ita sempiternam nobis exoptaremus praesentiam, uti posteris immortale 

 nomen erit. Tecum doluimus, cum, exstincta morte dilectissima et praecla- 

 ^issiiaa filia, praereptum tibi verebamur senectutis fulcrum. At in quo tu 



spem 



