63 G R R A R D I R E G N, E R I F C K E N S 



liilerca cxira Gerni3))iam molhodiis innoluerat et cvagnla erat in Brilanniam, uai re- 

 ccpta i^st et ab iäliis et a ISrinkleio, qiii voluit utrumque limbum observan ( i ). At 

 Bailius, sibi visus quacdüin animadverlisse a Nicoiao leviiis traclala , initio anni 

 lb24 (2), lam in molu horario computando , quam in fdis reducendis, quaedam mn- 

 tauda pioiiosuit , exemplo aulem eodem mc-ihodiim illam illnslravit. 



Quae quidem a Rcdaclore ad Kicolaum missa , refutala redeunt. Nam bic respon- 

 det , suvira molum horaiium esse sanura , ciindemque reperluni iri utravis meltiodo; 

 Bailioautcm hoc tribuil , quod generalem formulam iiivonifindi motus horarii primus 

 exhibuerit; sinaul idem vindicat reduclionem filonim , mox etiarn eandern dcmonsirat. 



Interim Bailius omnem suam meihodum Angiis aperuerat, alquc nulla refulationis 

 illius habila ralione, easdcm alque horas cliam aiiimadveitiones indicaverat (.S ). Ita- 

 que Nicolaus, exeunle anno 1824 (4), conqucritur, Bailium aut non attendisse, aut 

 neglexisse , argtnnenta aulea a se aliala , perstringil quaedam a Bailio enunliata, ile- 

 i'umnue vindicat et suura motum horariutn et reduclionem filorum. 



Cui in eodem numero alter respondcl, melhodos binas inveniendi motum horarium 

 re vera quidem dilFerre , sed quam proxime in eventibus convenire , ergo, utramvis eligi 

 posse , sibi aulem suam maxime placere , sed noUe vel minimam videri suspicionem mo- 

 visse contra rigorera methodi Nicolavianae. 



Eandern quaestionem deinceps tractavere Dumouchel, Francoeur, Liltrow (5\ 



Germani et Angli siellas lunares edidere, Galli , Russi et Itali assidue observavere. 

 Sed inde ab anno 1826 in cpliemerides Londinenses, inde ab 1830 in ephemerides Bero- 

 linenses , haec indicia Iransiere. Melhodus autem ipsa et in oranibus speculis invaluit , 

 et delata est in libros elementares. 



2. Hanc itaque meihodum inclytam usumque lubi culminatorii paucis exponam. 



In duobus locis observetur , et limbi lunaris, et fixae cujusdam , in eodem fere parallcio 

 lunae proxime antecedenlis , culminalio. Differentia transituum in specula occidenlali 

 A sit / , in Orientali B sit t. Ergo t — t est vera differentia adscensionum lirabi lunaris 

 pro intervallo observationum. Si plures autem fixae fuerint , medium arithmeticum ex, 

 Omnibus t — t sumalur. 



Haec dilTerenlia discrepabit a differentia adscensionali centri luuae , quandoquidem, 



hur 



( I ) Schumacher , Astronomische Nachrichten, III, io5. 

 (2) Schumacher, Astronomische Nachrichten, III, ^9. 

 ( 3 ) Memoirs of ihe Aslronomical Society of Zondon , III , r. 

 llf) Schumacher, Astronomische Nachrichten, III, 463. 



(5) Schumacher, Astronomische Nachrichten, VI , 8i. Francoeur, Astronomie Prab'guf , 

 a6S. Litlrow , Theoretische und Praclische Astronomie, I , aos. 



