90 GERARDI REGNERI FOCKENS 



non dubia sil latitudo, egregie illam serviluram declinalionibus slellarum intra zenithum 

 et aequatorem culminantium invcsligandis ; praecipue proplerea , quod melhodu3 a re- 

 fiaclione non pcndeat. 



Sed hoc lamen ita sumendura esse videUir, elsi Besselo non monenle, uli idem ia 

 altitudinibus aequalibus sumilur, scilicet cum grano salis. Nam mutata inlerea almos- 

 «haerae condilione mutalur refraclio , adeoque allitudo apparens et angulus liorarius 

 apparens, id est, lempus quo astrum appellit ad priraariura verlicalem, Neque ergo a 

 methodo omnino aliena est refractio , sed nihil illa valebit ibi , ubi plurimum valet haec 

 melhodus , in vicinia zenithi. Quod quum fuerit antiquitus et sit hodieque commodum 

 illud , quo sectores zenilhales commendentur, apparet tubum culminatorium eximie fungi 

 vice hujusmodi sectoris, imo ipsi praeferendum esse, si atlenderis ad incertitudinera , 

 qua laborant absoluti valores divisionum sectoris zenithalis. At lubus insuper est sector 

 arcus lanli , quantus est allitudo poh , at totus ad austrum zenithi extensus. 



Jam vero , quum historia aslronomiae doceat, delicalisaima aberrationum et nuta- 

 tionum movimenta a Bradleio ope sectoris zenithabs esse detecta , operae pretium 

 luerit , in conslantes horum motuum coefiicientes , ope tubi culminatorii , assidue in- 



quirere. 



^ Mihi quidem videntur Bradlei vesligia premenda esse, qui declicationes non ipsas , 

 sed differentias ipsarum, aut unius anni aut octodecim annorum spalio factarum , in eadem 

 Stella consideraverit , atque Icges inde motuum detexit , quas in omnibus observatis 

 easdera invenit. Ita enim haec movimenta, absque refractione, absque latitudine, per 

 ■varias Stellas zenithales omnium adscensionum , e solis transilibus invenienlur. 



At Besselo gcneralior ratio placuit, Quum enim transilus dent aequationem inter 

 declinationem atque latitudiuem non pendentem a refractione , ex acquatione 



,^ sin. 2S , . 

 sm. 2cp 



apparet , effeclum latitudinis in declinationem ab aequatore ad zenithum mutare ab 

 ad 1, Hae aequationes latitudinum conditionales si combinentur cum observationibus 

 hetero''enea via factis earundem declinationum, multum pretii habebunt , tum ad alti- 

 tudinem poli , tum ad declinationes, tum ad refractionem. Sed excludendae erunt 

 stellae, quae vix horizontis vaporibus emersae ad verlicalem perlingunt, non propler 

 refractionem meluendam , sed, ait, propler indistinclum visum. Ergo ob hanc causam 

 aequationes conditionales ad minorem declinationum differenliam restringuatur , qua 

 minus commodum oritur , praecipue quum hodieque mediocres differentiae declinationum 

 admodum exacle circulis meridianis indicentur, 



Praeterea autem minime negligendum est, aberralionem diurnam in observaliones 

 transituum per primum verlicalem omnino nullam vim habere , quoniam variatio azi- 



