16 <: N R A D I K E R B E R T , j A c. P 1 1, 



carbonici e sanguine venoso recens e vena misso, observarunt , inier quos eHam Clarissimi 

 Viri J. P. de Fremery, Stratingh et Sebastian. Conirarium vcro evenlutn ha- 

 buerunt experimenta J. Davii, Ströhmeyeri ac Mülleri, atqiie postea etiam 

 Mitscherlichii, L. Gmeliui et Tiedenianni (27). Incerlum est unde hocee 

 discrinieu explicandiun sit (28). Nihilominus aulem absurdum videri ncquil slatuere: 

 acidum carbonicum per respirationem produclum originem suain ducere e sanguine ve- 

 jioso , ubi exleriora indumciita globulorum hujus sanguinis subnigricanle colore indue- 

 rit (29), et quavis absorptione sive partis ipsius aeris almospliaerici sive solius oxygenii 

 ex aere inspirato per sanguincm venosum , lege Daltoniana (3o), elimiuari ( 01 }• 



3. Ortus ejus per Vegetationem. 

 §■ 17. 



Etiam per vegetationem gas acidum carbonicum natura procreal. Omnes plantae , 

 quantum ex observationibus patuit quoad acidi carbonici geueratoinem, iisdem legibus 



sub- 



( n-j ) Ibid. 89. ( '8 ) Possetne causa in eo quaeri , quod acidum carbonicum , licet insit in 



sanguine venoso, lamen non semper antliae pneumaticae ope oblineri possit ? uti recenter Doctiss, 

 Steven s observavit. Cf, Loud, and Edinb. Phil. Magazin Wo. 38. Aug. i835. 



(ag) QU Kuhn 1. c, p, 173. (3a) Daltou enim observavcrat : fluidum gasforine \a liquore 



quodam absorptura öipelli , si hicce liquor alteri gas eiponatur, Cf. et Kuhn L c. p. i;3. 



(3i) Hisce Omnibus jam coUatis et conscriptis, peivolvere mihi licuit Dissertationen! Physiologico- 

 Medicam de respiratiouis chymismo part. prior, auctore Fr, Ph. Tr. van Euschut, Traj. ad 

 Khen. i836. Cujus dissertationis auctor hac de re seriera experiraentorum instiluit, qua modo as- 

 sumta respirationis theoiia , quoad acidi Carbonici gcaesin , egregie probaii mihi videtur« Observavit 

 enim praeter alia multa. 



i". ütramque sanguinis speclem aciium carbonicum absorbere (arteriosum vero majorem quantitatem 

 quam venosum) atque colore tiugi fusco-rubro in utroque sanguinis specie haud diverso ; nee non 

 majorem Ulara absorbtionem quae sauguine arterioso perßcilur, majorem aequiparare Colons mutatio- 

 nem , quam sublre debet haecce sanguinis species ut ejus color laete ruber in fusco rubrum conver* 

 tatur atque sanguini venoso, acldo carbonico imbuto , hac ratione, fiat aequalis. 



a", Acidum carbonicum elirainari es. utraque sanguinis specie , ojie caloiis, in spatio aere vacuo 

 torricelliano et euponendo sanguineni azoto , hjdrogenio , oxygenio et aeri atmosphaerico. Semper 

 tarnen acidi carbonici volumen , quod sanguis in vacuo eraittit, minus esse quam illud quod caloris 

 ope c sanguine elici potest ; quod repeti posse arbilratur auctor , ab exigua sanguinis superficie , 

 quae vacuo vulgo est exposita. 



3°. In genere autem sanguinem venosum , duplo fere majorem acidi carbonici quantitatem emittere 

 quam arteriosum, 



4°. Diversam rationera, qua experimenta facta fuerant, causam esse cur citat! auclores (§16) 

 uuUum acidi carbonici Y«stigium sanguine eiuissum ohservaverint. — Cf. 1. c pag. 88—157. 



