4 L. S. P. M E Y B M, 



(itiantis clinTicultalibus esset obiioxium, Vercl)ar praoterea , iie male ipsnm qiiacslionem 

 iutelligerem , quippe non capiebam , quid esset descriplionem iiiter et consiiiiitionein 

 discriinitiis. Saepius tarnen rcpulaiili videbatur tandem , eo consilio duo illa vcrba hoc 

 loeo esse usurpata , ut indicaieliii- , non de iis tanlum agendum esse philosophis, qiii 

 ipsi , qualem sibi proponerent perfcciuin sapientem , diserle expbcuissent ; sed ex reli- 

 quorum eliam doctrind idem illud esse eiliciendiim. 



Hac autem sublatd difficullale , ita ad opus accessi jam anno academico proximo , 

 ut qui tenebam , judices me nactum bencvolos, qui haec , qualiacunque esscnt , quae 

 ■virium mearutn tenuitas profeire poluisset, benigniler forent accepturi. Spem autem 

 eliam superavit eventus: nam cum , morbi satis diuturni impedimenio captus, quominus 

 iiichoatura opus ad finem perducerem, prohibitus , priorem tantum , viri clarissinii , 

 vobis Iradidissem disputationis partem , denuo quaestione proposila , judicii vestri be- 

 nignitate ita me incendistis , ut non possem non iterum ad opus accedcre , omnibusque 

 niti viribus, ut, quae possem, ea omnia praestarem. 



Quae collegi, vestro judicio iterum trade; eadem haec, quA antea , benignitate ex- 

 cipiatis precor. Quodsi aulem haec talia sint, ut vii'is summis quodammodo possint pla- 

 ccre , uberrimum ex laboribus me fruclum repelüssc existimarerim. 



1 N. 



