10 l. S. P. I« E Y B M, 



■k/«.'m/^/«/m^ 



PARS I. 



INQUIRITUR IN RATIONEM, QUA PERFECTUM SAPIENTEM DESCRIPSE- 

 RINT PHILOSOPH! INDE A PYTHAGORA USQUE AD ARISTOTELE.M. 



CAPUT I, 



DE SAPIEHTE PYTHAGORBO. 



Odi profanum vulgus et arceo. 



Hör. Od, L, III, Od. I. V3.U 



Hujus capitis fontes. 



Accedimus igilur ad inquirendum in Pylhagorae de perfcclo sapiente cogilaudi ratio- 

 nem; neque certe facillimutn opus suscipimus. De nuIlA enim aniiquitatis schoM minus 

 constal , neque facile inier teslimonia varia vcritatem dignoscas. Quae viri docli de 

 funlibus dixerunt , non repetemus ; deest enim nobis erudilio tanta, quanla requireretur, 

 ut de hisce noslrum Judicium satis confidenter enunliare audoremus, nee igitur quid> 

 quam novi possemus proferre, SufHcial ergo monuisse, inprimis nos usos esse Carmi- 

 nibus aureis, quibus pura Pytkagorea disciplina conlineri ceiiselur ; fiagraen- 

 tis autem iis , quae, apud Jamblichum et Porphyrium servata , a viris doctis 

 ulpote fide digna laudantur: adjecisse Biogenis LaSrtii de vitis , dogmatibun et 

 trpophlhegmatibus clarorum pkilosophorum libri octavi partem eam , quae de Pylha- 

 gora agil; disputationesque duas, alteram, auctore Terpslra, de sodalitio Pytha- 

 goreo , alteram de hominis cum Deo similitudine , auctore S, K. Thoden van V ei- 

 sen; denique hie illic addidisse teslimonia, Ciceronis , Aeliani , Pohjbii, S/obaei , 

 aliorum. 



f. 2. 



