IG 



1. S, P. M E Y B M, 



ceps a spiiiliiali pnitc quoque snpienlfm nostrum contcmplari insliluimus ; iiirjue eä re 

 initium fnciendmn pulamus a mcnte sive intelligcndi raliocinandi(p.e iacullale. Quod 

 tarnen ne ila inlelligalnr velimus, quasi reliquas animi facullales prorsus excludamus; 

 possunl enim hae cogilando (piidem distingui , non a sc invicem divelli. Ila igitnr agi- 

 iiiii>, ut nunc de menle maxime vidcarnus , dein nia.vime de animo, tandeni imprimis 

 de agendi vi. Quod valet et hie , et ubique deinccps , quando ea ralione procedemus, 



Nutn Pylhagoras menlem excolcre volucrit , haud certe difficilis quaestio est ; quis 

 enim ne^abit, cum talcm amaverit philosophiam , quae menlem, nobis insitam , ex cor- 

 poris vinculis impedimenlisqtie libcrare conaretiir , sine qua nullius sensils ope veri quid- 

 .|nam quis videre possei; cum contra ipsa per hanc omnia cernat, omnia audiat, sur- 

 (la, coeca , caetera omnia (27). Quid, quod juvenes bortarelur in oralionibus suis, 

 iil erudilionem qüaererent : absurdum enim esse, mentem summi pretii existimare , nee 

 tarnen ad eam erudiendam quid temporis aut laboris insiimere (28). Ratio vero, qua 

 id egerit, paullo iniricatior, a vulgari agendi ralione haud parum difTert. Saepissime 

 enim videmus , eos, qui doceant, discipulis tradere opinionum , decrelorum eopiam , in 

 ordiiiem syslbenialicum redactam, qua memoriam eorum rcferciant , inque liominuni 

 menles doctrinas infundant , quasi liquorera in vas fietiie immillcntes. Longe aliter Py- 

 thagoras. Noiuit informare discipidos , qui jurarcnl in verba magistri , cujus auctorilale 

 hanc illamve actionem vel opiiüoncm aut probarent aut rejicerent ; informare voluit 

 homines, qui suo uterentur judicio , suas adbibercnt facuUates ; ipse aulem has facul- 

 tates elicere, animum dirigere, Judicium acueie. Ex iis , quae bac de re ad nostram 

 aetatem pervenerunt, patet, in tot o ejus sodalitio hiinc spirilum regnasse. Non enim 

 leojmus, disciplinam certam docuisse; sed monuisse diseipulos , ut veritati studerent , id 

 enim esse Dco simile (29). Cui studio ut mentem aptam redderent , mane quando 

 sursebant e somno , amliulationem instiluebant. Sic enim exislimabat Pylhagoras , op- 

 time a perlurbatione liberavi menlem , et in slalum tranquillum perduci , qui omnia 

 «luiete diiudicari sincret (00). Vespertino aulem tempore sibi invicem in memoriam re- 

 vücarent, quae per diem didicissent , in studiis sublimibus versati ( 3i ). Denique sin- 

 eulos quosque, anlequam somno se darent , secum reputare jussit , quomodo per huno 

 diem sese gessissent , triplicemque haue sibi proponere quaeslionem : 



n;j T«/!fp!}v ; T( S' äpi^x; ti i^ot Isov die iri?.i76>j (Sa); 



{ 57 ) Diog. ap. Porphyr. § 46. ( a8) Jamblichus §. 4j. 



(39) Stobaeus, Sermones , Tilulo IX. p. 114. (3o) Aristoxenus ap. JaraW. §. 96 sqq. 



(3i ) t. 1. §. 97. ( 32) Carm. aur. ys. 4a sqq. 



