COMMENTATIO ad QUAESTIONEM LITTERäRIAM. 19 



nefas (4i). Sed et de araicitiä , de mutno amore egregia quaeque praecepit. Croto- 

 niatas eum moniiisse , refert Dicaearchus ( 42 ) , talibus inier se moribus vivcrent , quibus 

 asseqni possent, ut amicis numquam inimici , inimicis facile amici evaderent. Per mo- 

 desliam erga seniores , benevolum in parenles animum , alque ex humanitate aliis prae- 

 slilä , fraternatn conjunclionem conciperent. Lenis in liisce Spiritus re^nat, neque mi- 

 nus in reliquis. In amiciliä enim nil sine decoro , nil leviter aut obiter agi decere , 

 nuilos esse vehemcntioies alTectus excitandos, imo potius deprimcndos ne interiret animo- 

 lum vinculum, quo jiingerentur (4ö). Omnis conlenlio ab amicis procul sit , nee 

 quidquam eos a se invicem avellat , praeter insanabilem quandam raalitiei conlagiem: 



fi>lV Ex^aipe Cpihov trav xij,xfra^oi; s'i'vsxx. ßixpij^ , 

 o!ppa St/K}; • SüvftJj!*;? yoip ävixyxtjf iyyuöi vxUt (44). 



Caelerum , si amicitiae apud Pythagoreos ambitum speclemus, velus quidam serip- 

 tor (•i5) eos ignotis, imo et numquam visis , amiciliae officia exhibere studuisse refert, 

 modo Signa quaedam communis seclae animadverterent. Hoc enim iis in ore fuisse , vi- 

 res bonos, etiamsi remotissimas habitarent terras , amicos esse inier sese , antequam se 

 vel semel vidissent vel compellassent. Sed haec hactenus; reslat ut videamus, quomodo 

 sapiens se gerat in vitae calamitalibus el in rebus lautis. Quae ad hoc pertinent , magna 

 ex parte in carminibus aureis explicantur. Primum poela loquitur de constanliä in ma- 

 us ; pulcerrima ibi invenimus praeeepta vitae; non hoc vult , ut sapiens omni sensu ca- 

 reat, ut ne afficiatur dolore nee tristilia ; neque hoc praecipit, ut dolorum veheraenlia 

 victus , virum se esse obliviscalur , quem deceat esse fortem ; imo vero medium tenct : 

 hominem vult , non saxum , hominem humanissimum , qui sentiat , quod durum et triste 

 est , eique mederi conetur pro viribus ; sin vero maUs aut evitandis aut tollendis vires 

 deficiant , furiiter ferat. 



oVr« TS lotipiovI^Ti TÜxxif ßporoi a^ye' £X0U7iv, 

 ?y av licTpxv £A}j? , TixÜTijv <pips , ßviV äyxvdxret ' 

 'lä^Sai ie vpsTTsi , icaöoi70V Si/i/j} ' wSf Se (ppti^eu 

 01/ irävu ToTs ctynöolq tovtuv iroKu fioTpx S/San (46). 



Malis igitur medendum esse docet , idque cum totä ejus cogitandi ralione omnino con- 



ve- 



(4«) i<5. ap- eun-^. §. 49- (4») 1. L §. 4o. 



(4J) Vetus scriplor ap. Jambl. §. aSj sq. (44) Carm. aur. vs. 7, 8- 



(45) ap. JambU §. 337. (46) vs. 17 — jo. 



C 2 



