20 L. S, P. M E Y B M , 



venil ; non enim a Diis mala proveniunt , sed ipsis hominibus eorum culpa Iribuenda , 

 qui providere pericula calamitatesque nesciant neque , si vel sciant , evitare ; si adsint , 

 ca tollere pauci sunt, qui possint : pluritni vero , ab alio ad aliud fugientcs, innumeri« 

 malis obsidentur. Haec poelae verba : 



yv:c(T!ji y avöpÜTTOvi; auSalpsTX riifixr' exovTXi ' 

 TAi5/ii5V£?, o" t' äyxöüv 7rif,Xi ivTUV oiiK eaofSiaiv. 

 eUTS »XuOUdi ' >,<JI!IV di KXXCOV iTixvpoi aijvlir»7i. 



roltt ßoTpix ßfOTÜv ßf^xiTTsi <pphxi' WJ SI KuMi/'Spoi 



kWot' fV «JAä« (pspovTXi, äirelpovx viiiiXT' l;goyTf? (i/)« 



Quod »ero vulgares homines non possunt , id sapienti datum est. Quidquid accidat , 

 bono et tranquillo animo est; persugsum sibi habet, divinum esse genus humanum, et 

 Deum ipsum indicare , quomodo sit agendum. Hisce fretus , in omnibus fortem se 

 praebet , aequo animo omnia ferre potesl : 



^ . . «Vf/ hTov yivm irri ßpoTO'inv , 



Ita cum sese gerat homo sapiens in rebus adversis , in lautis non minus sapientis nomi- 

 ne dignum se praestabit , quando fortunae donis cumulatur. In hisce fruendis et ad- 

 hibendis eadem , qua semper, lemperantiA ac moderatione ducitur; non praeceps se 

 dabit in voluptates, nee moderalum harura usum fugiet. IIa erga eas erit compositus, 

 ut facile carere possit : scilicet duabus partibus animus constat , quarum altera expers , 

 altera particeps rationis est habenda (49); quarum si inter se invicem discordia sit, 

 animus perturbatur, neque ratio regnare potest : regnum autem rationis in affeclus sum- 

 ma Pythagoreis habetur virtus (5o). Hinc jam patet , non hoc esse perfecli sapientis, 

 ut nullä re afficiatur , nee quicquam appetat ; verum , ut caveat ne nimis cupiditatibus 

 suis indulgeat , nee sine ratione illis obtemperet, 



Omnibus igilur iis, quae ad corporis voluptates pertincnt, sapiens utetür, verum 

 modice ; 



Kpet- 



lli7) vs. 54 — 58. (48J vs. 63 sq. 



(4q) Cicero Tusc. Q. L. IV. c. V. 10. 



(5o) Meiopi fragraentum de virlute, apud Gale. Cf. Terpstra, libro laudato, pag. 88 in notä n'. i. 

 Observare liceat , regnum illud rationis in affeclus , esse eandem illara teraperantiam , quam ut pri» 

 raariam omniumque virlutu» matrein atque foutem , ab initio jara descripsimus. 



