26 L. S. P. M E Y B M , 



CAPUT II. 



DE SAPIENTE SOCKATICO. 



ößmi iirrh X^fit' 



Malth. XII : 33. 



Praemo7ienda, 



JCixposilis iiaque, quae apud Pythagoram ejusque sequaces de nostra re habentur, sta- 

 tim ab eo ad Socratcm veniendum nobis eril , cum qui inter eos inlercedunt philo- 

 sophi aiit de rebus moralibus minus egerint , aut , etiamsi ad eas atlenderint , iiil 

 tarnen habeant , nisi sententias singulas , yvanoa , unde effici non potesl , num perfecti 

 hominis sive sapientis speciem quandam sibi proposuerinl , an vero minus. Apud solum 

 Democrilum pauca de nostri re invenimus, scilicet summum bonum habebat mentis 

 conditionem aequabilem, iMiit»)/ , quam nullis perturbari voluit affeclionibus. Hato 

 autem acquiritur sui imperio , i. e, , ul utamur iis, quae adsuat ; quae desunt , facile 

 careamus ; in nulla re modum excedamus. Praelerea singulas nonnullas laudat virlutes , 

 sed hasce indicat , non explicat , ita , ut speciem quandam accuralius elaboratam per- 

 fecli sapienlis inde efficere non possimus ( i ). 



Accedimus igitur ad virum ilium summum , quem sapienlissimum hominum praedica- 

 vit Apollo, quem inter recentiores nonnulli , nee forsan immerilo , Christi habuerunt 

 praecursoremi Ille , teste Cicerone , primus philosophiam devocavit e coelo et in urbi- 

 bus collocavit et in domos cliam inlroduxit et coegit de Tita et moribus rebusque bonis 

 et maus quaerere (2). Quod cum ita sit , jure licet nobis exspectare, egregia quaeque 

 apud eum de re nostra nos iaveuturos. Cum autem nil ipse scripserit, adeoque ipsum 



au- 



( I ) Vid. W. G. Tennemann , Gesch. der Phil, curä A, Wendt , Cap. I. Sect. VII. Tom. I. 

 pag. 355 sq. et loca , ibi laudata, 

 ( 2 ) Cic. Tusc. Q. Lib, V. c. 4. 



