COMMENTATIO ad QüAESTIONEM LITTERARIAM. 31 



i« ßiTpiorJrou oho(p?<.uyx Ij ix (piXoirovou fniiXxxov y xWii^ ^rovi^päg vßov^i ^ffe'iifiej:v. 

 Quod sane modeslus ille Socrales dicere numquam esset ausus , nisi alte sibi haberet 

 persuasum , sc pro viribus laborasse , ut virtutem in omnibiis aleret , ejusque amore om- 

 nes incenderet. Idetn de eo testatur Xenophon (17). At, si vel nulJum ipsius hac de 

 re dictum nobis esset servatum , nemo tarnen dubitaret , quin Socrales semper in 

 sensu morali explicando ac acueado fuerit versatus. In omnibus enim eolloquiis, quae no- 

 bis Xenophon in Memorabilibus suis servant, hoc sibi proposuit, ut auditores intellige- 

 rent , quantopere virtus reliquis rebus esset pulclirior , ut ita eos ad hanc amandam co- 

 lendamque incitaret et adduceret. Seraper versatur in rebus h'imanis , in inquireiido , 

 quaenam sint homini agenda , quaeque sint virtuti conseutanea (lö). üaec, cum mens 

 inteUexisset ac reperiisset, summi esse facienda monuit et loto animo amplectenda ; ess« 

 enim kzA» xx) xyii.Sx,. pulcpa et bona , qualia sola vero sapienle essent digna (19). 

 Quid? quod sacrificiis per se omnem abnegaveril valorem, eaque- baclenus Diis taaturri 

 grata esse afErmaverit , quateuus pia. meute ofFerrentur. 



Voluit igitur Socrates sapientis animum ita esse constitutirm, ut iis, quae mens bona 

 veraque reperiisset , afficeretur , eaque sammo amoie amplecteretur ; ne vero blanditiis 

 terrenarum rerum et voluptatum corporeanim deceptu', a virtutis amore depellerelur, 

 rationis ope animi perturbatioaes erant deprimendae, quippe quae sensum boni saneli- 

 que obtunderent, animum vero vilioribus studiis implerent (20). Huc pertinet locus de 

 tyK^xretcf. , sui imperio sive temperanlia, qui paucis nobis erit esplieandus, cum in So- 

 cratis instilutione veri sapientis magni sit momenli. 



Simplex est ejus de e'yxpxTsu^ disserendi ratio. Non vult Socrates exstinguere omnes 

 affeclus; humanissimus erat ipse , sed tantum reprimere studebat graviores perturbalio- 

 nes, quae, extra mddum excedentes , impediunt , quomiaus homo sui gaudeat imperio. 

 Ita , ut excmplum afferamus , non tollendam censuit gloriae cupidinem ; sed eam dixit 

 esse laudandam , quae rectä via niteretur; veram autem ad gloriam vi am esse, ut quis 

 revera sit talis, quaiis haberi velit (21). Sui imperium ilerum itcrumque commendavit , 

 provocans ad divinae naturae exemplum ; ita enim exislimabat nnlevhi; ^sitÖxi hTov sl-jui , 

 To Sf cS? e},tt.x''^Tov > iyyuTciTa toü ösiou, xx) ro fih äsTov xpxTiirTov, to Ss iyyuTdrM toü 

 6i!ou iyyvTxra t;ü KpxrliTTSii ( 22 ). Quomodo hoc ad corporis sanitatem necessarium 

 esse exp'icuerit, verbo moiiuimus , cum de corporis cultu, a Socrale coramendato , 

 ageremus; sed hitiiis eliam palet: ad to'am vifam bone agendam omnino hoc sui im- 

 perium requiritur. '0 xxpxTng enim louMün riju xxxhryiv 'Souxdxv, qui sui imperio e^t 



des- 



( 17) Hem. l_ c. 2. ( j8) Mem. I. c. i , i6. 



(19) Mem. III. c. 9, 5. ( 20 ) Mem IV, c. 5, 6. 



( 31) Mem. I. c. 7, 1. (32) Mein. I. c. 6, 10. 



