32 L. S. P, M E Y B M, 



di-'StiluluS, miserrimis semlulis vinculis tcnelur, cupiditatibus , rcrum terrenarum deside- 

 rio, cujusque generis vuluptatibus agilur, quae numquam siniinl ipsum altendere ad 

 ea, quae sunt bona, eaque animadverlere. Praeterea, etiamsi animadvertal , ita saepe 

 turbatus est et offuscalus sensus moralis, ut cogatur, meiiora videns probansque, dete- 

 riora sequi (23); iis contra, qui iniperium in semet ipsos exercent , toI? syxpKruTt dalum 

 est, videre iu quaque re Optimum, cum, v€rbo factoque rerum genera discernentes , 

 possint lacere bona, a malis abstinere (24). Rebus enim corporeis facile carentes, nuU 

 . Iis iudigent, nisi quae ipsa natura requirit, quaeque facile comparantur, ideoque totam 

 mentis animique aciem convertentes in ea , quae sunt xäKoi koci ayäia, eo aptiore« 

 sunt, qui se emendent et in aliorum vivant ulilitatem (25). Hinc sui Imperium tantum 

 ducere posse eiistiraabat ad gaudium et beatitudinem (26). Nil enim hominem felicio- 

 rem reddere, quam eonscientiam , se ipsum fieriin die meliorem et meliores nancisci ami- 

 cos (27); tum sibi ipsi habentur homines probi ac reverenlid digni , tum ipsos alii admi- 

 rautur (28). Idem fere alio loco dicitur (29) &pi^x /ilv cl.uxi ^!jv roui apfsrx svi- 



yiyvävrxi. 



Quae vidimus, huc redeunl: sapientis animus secundum Socralem voluplates corpo- 

 leas resque externas fugiet, quatenus sinat natura humana. Amabit vero intimo maxi- 

 moque amore, quae xxXx xx) dyxSx esse mentis acumiae reperit, quarum rerum 

 nmore ad divinam praestaiiliam accedet. 



§. S. 



Qiiali sü oporttat vi agendi. 



Fere opus uon est ut moneamus, non sufficere secundum Socralem, si mens teneal, 

 quae sint pulcra et bona, si animus haec amet: sed agendum esse secundum illam 

 scientiam animique sensum iis omnibus , qui sapientis nomine digni velint evadere. Om- 

 ne enim ejus consilium practicum est ; homines eo vult perducere , ut in civitate er»-i 

 Deos hominesque officiis fungantur. Colloquens cum juvenibus, hunc eo adducere stu- 

 det, ut Deos colat, et, etiamsi nemo hominum adsit , tamen a malo abstineat bonum- 

 que faciat (üo); illum, ut parenlibus facilem , obedientem se praeteat (3i); alium , ut 



con- 



(aö) Mem. IV. c, 5, E, 6, (24) Mem IV. c. 5, 11. 



(25) Mem. I. c. 6. (26) Mem. IV. c. 5, 9. < 



{a7)Mem. I, 0,6,7. (28) Mem. II. c. 1,19. 



( ig) Mem. IV. c, 8, 6. ( 3o) Mem. 1. c. 4. 



(3i) Mem. 11, c. 3, 



