/m L. S. P. M E Y B M, 



animo piilcri boiiique sensiim aliqiiem. Hoc undenam esset, quaesivit , neque a ler- 

 rcno corpore repeli posse putabnt , nee ullo igilur modo explicare potuit. K'st (pudern 

 apud recentiores philosophos piilcre illa quaestio soluta , animum suä nnturd inslnielum 

 esse iis facullalibiis , quibu3 possit a perceptionibiis ad ideas adscendere, ut pulcra , bo- 

 na, saiicta omnia sentire ac äppetere possit, <piae ejus facultates per corporis sensus 

 rcruntKiue naluram excilenlur et exerceantur opus sit ; apud Platonem vero tale quid 

 noii habetur. Omnia a materiä scgregare conntus, ea quoque , quae rebus tribuuatur 

 vei deneganlur, allributa proprietalesque per se Jjjectavit. Talia sola ei'anl , rcliqua esse 

 vir/ebnntur , quum illorum similitudinem referrenl ( i ). Ea aulem, quae erant , tx ovtk, 

 qualia sunt to ^ly.xlov , ro Kxhiv , to xÄtjöl^ , in liisce terris non cernunlur , neque igitur 

 hac in vila ab hominibus percipi possunt. Habet tarnen hoino earum Cognitionen! : si- 

 mul enim , ubi quid vidit, num justuoi, pulcrum , magnum sit, sentit deque eo Judici- 

 um fcrt. Quae omnia ut inter se conciliare posset , ad vitam ante hanc confugit, ubi 

 animus coguilionem tüv oi/rai/ acceperit , undeque , cum transiret in humanura corpus, 

 eara adduxerit. Qua de re pulcherrimus apud illum exstat mylhus, in quo, cum ipse 

 faleatur, rem, uti se babeat, explicare, Dei magis quam hominis esse, per iraagiaem 

 indicat , cuinam simiiis sit (2). 



Est igilur animi forma simiiis currui , eqiiis alalis veclo, cui insidet auriga. Deorura 

 autem equi omnrs boni sunt, quo fit ut eorum currus, habenis aequabiliter hbratis, 

 facüe provehanlur. Reliquorum vero animorum equi mixti sunt , aller bonus , malus 

 alter ; difficilior igitur nostra vectura. Quae cum ila sint , primus invehitur Ju- 

 piter summus, alatum currum ducens, quem oranis reliquus Deorum animorumque 

 exercilus insequilur, eum quisque Deorum secutus, sub cujus imperio ordinatus est. 

 Ita per coeli piagas purissimas iter aggrediuntur , ad campum veritatis, ubi spectacula 

 «unt et imagines pulcherrimae, quas intuentur: Deorum autem animi hisce gaudent , 

 nulriuntur ; nam nil aliud sunt illae imagines; nisi rx outix, ea quae revera sunt, non 

 esse videntur. Hominum vero animi hos insequi nequeuut. Equus enim malus , suae 

 gravitatis pondere impeditus, non facile sese in altum extollere potest , sed ad terram 

 detrahitur alque deprimitur. Cujus rei causa haec , quod animorum alae ita sunt 

 compositae, ut nutriautur et crescant eo , quod bonum , pulcrum, divinum est, de- 

 crescant vero et minuanlur eo, quod malum. Hinc nulli inter hominum animos facile 

 Deos sequuntur, neque quiela tüv ovrav , rTn aXifhixi; , rij? a-a0po<TÜv>ti, rii^ ixtuTiinii , 

 Ti}? liKMovuvvi? intuitione gaudent. Nonnulli quidem , iique optimi, adscendunt cum 

 Bus et iter cum iis conficiunl, quamvi» non nisi magno cum labore , ab equis pertur- 

 bati ; alii autem modo adscendunt , modo deprimuntur , et ob equorum vehemenliam 



alia 



( I ) PlatOQis Phaedo. pag. 74 sq. ( » ) Phaedrus, pag. »46 $qq. 



