COMMENTATIO ad QUAESTIONEM LITTERARIAM. 



47 



harmon.aeaud.tum; harmonia enim , cum habeat mo.us. cognatos animi nostri conver- 

 .iombus. v.delur esse utilis. non ad voluptatem a ra.ione aversam sibi comparandam- 

 sed ad c.rcu.tum amm. m nobis. qui inconcinnus exslilil, componendum secumque con' 

 sentientem reddendum, auxiliaris a Musis data est. In hisce .gitur Plalo sibi velle vide- 

 tur, ut sens.bus noslris ulamur . ad observandum , quod in rerum natura pulcrum et 

 venustum est, .dque ad animum purgandum adhibeamus. Jn praecedentibus vero mo- 

 nu.t, per corporis sensus nil omnino Tideri , neque pulcrum neque verum neque bonum 

 nee qu.dquam eorum . quae sunt. Pugna adesse videtur; sed videlur tantum. revera 

 non adesl Fade etemm duo haec conciliantur , si attendamus ad verum utriusque loci 

 sensum. In pr.on significatur. cupidilates et indigentiam animum abstrahere a veri in- 

 qu.s,l.one, sensus aulem «il praebere . quod sit .5. .W . non dico. eorum, quae 

 sunt bsoe s.m.l.a.^ In posteriori autem habetur, sensus eo valere, ut in rerum natura 

 s,m.l.iud.nem ™. cvr.u observemus , unde ad ipsa S.r^ deinceps adscendamus. Ouodsi 

 ulrumque conjungamus. efficitur: animum ri iW« ipsa non videre. quamdiu sit ia cor- 

 pore; solA en.m ratione cognoseuntur; verum, cum semel adsit corpus, quatenus licet 

 eo est ulendum ita, ut sensuum ope indagemus, quae sunt in rerum natura .5. ^VrJ 

 .mag.nes ac umbrae ; quod qui agit , bene agit ; modo ne in bis umbris subsistat, sed 

 de.nde sohus ral.on.s ope ex iis adscendat ad res ipsas. neque cupiditales utpote turbantes 

 admittal in animum. 



Haec est philosophi corporis fuga. Age nunc videamus, quaenam sit vera ratio, qua 

 erga voluptates affectusque vehementiores sit animalus. In Phaedone itidem hanc ex- 

 pl.catam invenimus, indeque igitur quae huc pertinent sunt haurienda (17). Exponitur 

 pnmum vulgarium hominum agendi ratio: hi mortem inter summa mala exislimant , et 

 quando eam adeunt , id faciunt prae fmore majoris eliam calamitatis ; fortes igitur sunt 

 perignaviam. Quando voluplatibus abstinent, hoc fit, quia metuunt , ne hisce indul. 

 gendo, majoribus priventur, adeoque , majores appetentes, abstinent a minoribus , sunt 

 igilur <r<,<pp^,i; ^MXx^icf. i'm. At isla ratio homine philosopho indigna est , neque recta 

 ad virtutem via, ^, o^x «D'r^ | ;5 0?^^, ^?h; ipirh , ühvx, vrfo, i,^omi, y.oCi aJt^j ^^J, 



Hinc expl.calur vera ratio, qualis apud solum philosophicum virum invenitur. Sapien- 

 tia, ^ cJpoV/«, vera moneta est, eaque sola, qua omnia commutare deceat : quae au- 

 tem hac emuntur et venduntur. sunt vera forlitudo, temperantia , juslitia , verbo rera 

 T.rtus cum sapientid, sive adsint, sive desint gaudia ac formidines hujusque generis 

 rel-qua. Sine sap.ent.ä vero umbra quaedam futilis est illa virtus et revera servilis , nee 

 qu.dquam sam neque veri habet. Pulcherrima sane haec descriptio. quae hominis vere 



hu- 

 ( 17 ) Phaedo pag. 69a —joa. Cf, p. 65. 



