COMMENTATIO ad QUAESTIONEM LITTERARIAM. 49 



nelrare nobis liceat , ul inlelligere conemur , quomodo a rerum urabris ad ipsas res 

 adscendat. Cum aulem apud Platonem progressus observetur a pulcro ad verum, a vero 

 ■ ad id , quod bonnm, justum, sanctum est; hunc quoque ordinem nos sequemur, adeoque 

 videbimus primum de philosophi pulcri amore, dein de ejus veritatis indagatione, lum 

 de ejusdem studio sanctitatis. 



Fnscripsimus himc locum de philosophi pulcri amore. Est enira omnino de amore . 

 de quo agere nobis proposilum est ; non de vulgari , sed de amore sublimi illo , qualem 

 Plafo descripsit, de celebrato amore Plalonico. Pulcherrimus sane hie locus penitus in 

 purum sanctumque viri animum inspicere sinit. 



Quando igitur a coelesti ilinere in humanum corpus animi pervenerunl, meminerunt 

 eorum, quae sunt coniemplali (i8»). Nee vero omnes aeque facile ; iis enim , qui 

 plurima viderunt , quique philosophi olim sunt futuri , plurium quoque est recordalio , 

 eaque mehor. Haec vero memoria per res adspectabiles necesse est excitetur. Ex 

 Omnibus autem , quae sunt , pulcrum , to kx^ov , prae omnibus lucet ; tum quoque 

 omniiim erat splendidissimum , quum , in geniorum choris , animi divino spectaculo 

 gaiiderent, et nunc pariter ea est nalurd , ut dilucide "cernatur, et ad amorem nos 

 incilet, dum justitia et temperantia , reliqua, vel lateant prorsus, vel omni splendore 

 sinl orbata , neque in rerum natura simulacra habeant. Quando igilur quis ex iis , qui 

 sunt initiati , qui aliquando plura sunt conlemplati , vultum adspicit Deo similem , 

 ipsum pulcrum bene imifatura, primum horret eumque metus et timor invadunt; deinde 

 vero ejus adspeclu abreptus , ut Deum hunc Fcneratur , et , nisi insaniae famam metueret , 

 amasiü suo , tanquam simulacro vel Deo cuidam , sacrificium ferret ; diutius autem 

 conlemplantem sudor et calor insohtus corripiunt ; pulcri enim repercussione per oculos 

 acceptä , incalescunt eae partes , quibus pennarum natura nutritur ; herum radices 

 pullulare , crescere iiwipiunt per totum animum , qui olim totus quantus pennis fuit 

 lectus. Animus autem idem patitur, quod infantes , quando dentes erumpere conantur, 

 titillalione ac dolore agitatur, quando araasii pulcritudinem non polest adspicere : hujus 

 inluendae cupiditate actus, ubicumque eum sese visurum exspectat, huc illuc discurrif. 

 Quando vero eum adspiciat, desiderioque suo satisfacere possit , summa fruilur bea- 

 titudine, neque, si fieri possit, eum linquit , neque quidquam pluris existimat, quam 

 pulcrum ; huic vero servire cupil , omnibusque ejus desiderils satisfacere. 



Et haec q\iidem est conditio Jphilosophi , si pulcri quid adspexerit, Philosophi est: 

 vulgares etenim homines , depravati illi , pulcri adspectu non facile abripiunlur , neque 

 id venerantur, sed brularum instar .^virtiiptatem quaerunt , homine indignam. Philosophus 

 vero , ubi pulcrum vidit , admiratione slupel , alque extra se rapitur. Est autem admiratio 



im- 

 ( i8* ) Phaedrus pag. aSo sqq. 



