52 L. S, P, M E Y ß M, 



est, ex quo hoc eflSci possit , cum diäerle alibi ( ?5 ) clical Plalo: r.y ^äp cvti rov 

 T.i.ÜTOv s /isv "ir^fiov Ktx) ysirav ?,ihijöev , oii yt,ivo\i o, ti TTpärrei , äXK" oKlyou xx] c'i 

 av&jiuTroi; ia-riv ii ti «AAo öpiiAiJt.x' ti 5i ttot^ iHTtv xvOpoTro; , xxi ri t/iToichit/i <^)!Ji!si vpcTiixii 

 oix^opiv TÜv aMav ttoiiTv vi TriiTxeti/ , ^JjTfT t« k«1 -tc pxy /j.xt'' exei ^iipuivcißo/og. Ex his 

 ii'ilur liquet, omiiem , quam quaeril verilatem philosophus , eo lenJere , ut sese lia<; 

 emendare ac perficere possit. Vidimus autem in § antecedenli , ad üci imagincm eum 

 se informare (26). Igilur inquirendum primo in nalurum divinam ; ut vero secundiim 

 lianc se emendare et perficere possit , sciat oportet , in quibusnam emendatione opus 

 habeat , in quibusnam minus. Secundo igitur in se ipsum ei erit inquirendum ; tum ver« 

 feneat oportet, quid sit celebratum illud x«Aoi/ , xyiov, SikxUv. De his singulis videbimus ; 

 liceat vero generalia nonnulla in anlecessu monere. 



Philosophiae Studium ila definivit Plato , ul quis vitam degat semper disceus ; ncc 

 tamen hoc ita est inlelligcndum , ac si TrokupixöeiiX)/ voluerit esse philosophiam, Prouli 

 enim neque multa exercitia corporis sanitali prosunt , neque pauca, sed moderata ; ita, 

 neque multa scire , neque pauca animo prodest , sed media vid est procedendum ; ita , 

 ut philosophus sit neque (röCpoi , neque a,a<x^ii? { 27 ). Si enim quis sit (rö^ig , nil scire 

 amplius cupit, quia jam omnia tenet ; sin xi/,xö-^i , scire jam omnia se putat , adeoque , 

 sive sit sapiens, sive indoctus , plane perit sciendi et indagandi Studium, quod verum 

 est omnis philosophiae criterium, 



Non igitnr mirandum , neque hoc sibi velle Platonem , ut sophista quis sit philosophus. 

 Hi enim non inquirunt , sed , quod semel dixere , id defendere Student , neque , num 

 verum sit , nee ne , quidquam curanl. Talem noluit philosophum , sed eum , qui 

 veritatem ipsam amaret, neque, aut pecuniae aut gloriae cupidine duclus , moJo hoc, 

 modo illud diceret , contraria et inter se pugnantia proferens , sed , quando falsam haberet 

 sententiam , eam facile raitteret ; eum , quem minus puderet , ipsum redargui , quam se 

 ahum argutiis et sophismalibus redarguere ; vel , uti illi dicere solebaut , ^uppxnTiiv tx 

 BTtiMT» TÜV avipairav ( 23 ). 



At , inquiet quispiam , bona verba facis ; nil enim scire Plalonico nee Socratico homini 

 licet; ubi igitur illa, quam jactaris, veritas? 



Non negamus , ex Piatonis sententiä ad certam cognitionem hominem pervenire nou 

 posse. Vera enim tantummodo sunt tx övtx , quae his in lerris adspici a nemine possunt. 



Tamen 



(a5) Theaetetus, pag, ijii. b. 



( 26 ) Vide de hoc Dei siinililudinis studio quae disputavit vir doctissiraus vau Velzen , in dissertaiione 

 jam saepiiis laudatä, pag. loi— .149. Mos de hac re non separatim egimus, quia in totä philosophi 

 proponendi ratione occurrit, 



(37) Cf. Amatores, pag. i33. a. -■ i34. d, Cbniivium , pag. 304. a. 



(a8) Eulhydemus pag. 3o3 sq. 



