54 L. S. P. M E Y B M, 



id non inquirit; quod vero nescit , id studet indagare (f5i). Est vero quam maxiroe 

 «ecessariurn , ul nos ipsos cognoscamus ; nam per sui ignorantiam fit, ut potentes flaut 

 crudele^ et periculosi , qui imbecilles sunt, ridiculi (,12). Quanam aulein via sit 

 proTedieaduni , ut nos ipsos cognoscamus , duobus locis Plato exposuit , in Amatoribus 

 et in Alcibiade priori , de quibus jam pauca videamus. 



Nostri cognitio necessaria est, ut nos compescere et a malis abstinere, ad bona vero 

 omnia adducere discamus ; ul igitur nos emendare queamus , et quam perfeclissimos 

 reddere. Ita autera Plalo raliocinatur (153): scienlia illa , quac homincs quam per- 

 fectissimos facil , eadem quoque eos coercet et bonos a malis distingucre docet. Est 

 autem haec nulla alia , nisi -^ hf.x^TtyA sive ItKonoiitivi , omnes, qui in civitate impudentem 

 et legibus contrariam agant vilam , in officio retinens. Haec igilur facit, ut omnium 

 cognoscamus indolem , ut sciamus , num quis sit juslus , an contra. Omnes vero 

 cognoscere opus est, nam qui de omnibus Judicium ferre nescit, is neque de uno , 

 qui de uno, idem de omnibus. Quicumque igitur honiines malos a bonis dignoscere 

 non valeat, is nequje confidenler, ad quosnam ipse pertineat, pronunliare potent, 

 quandoquidem et ipse hominum unus est. Cum autem se cognoscere sit <xu(ppoi!uvyt , nil 

 aliud sibi vult Delphicum \\\\iA yvä^i fexvröv , nisi hoc: temperantiam cole et justiliam , 

 a-ojffC(Juvm xirxeiv Kai ^ixKioeruv^v. In altero loco ( 34 ) fusius eliam res esplicalur. 

 Primum Alcibiaden eo adduxerat Soerates, ut faterelur, in ignurantiä se versari de iis , 

 quae sunt pulcra, justa, bona et utilia. Quod ubi fassus ille est, ostendit , quomodo 

 errores gravissimi inde profluant, quomodo ipsa vitae sanctitas sine horum accurali 

 cognitione consistere non possit. Num tu , inquit , quidquam nosti majoris pretii , quam 

 quod est juslum , pulcrum , bonum et utile. Horum ignorantia perniciosissima et omni 

 modo fugienda. Possumus autem nos eä purgare et meliores nos reddere, nos ipsos 

 co^noscendo. Tvüh ««wtji/! hoc unicuique, templum intranti, praecipit Apollo; te 

 ipsum nosce , i. e. , nosce animum tuum , qui intus regnal , et corpori imperat , 

 animum, qui hominis pars est praecipua, qui ipse est homo. Si autera oculum cognoscere 

 velimus , in eum inspiciamus necesse est , et quidem in hanc ejus partem , in qua praeci- 

 pua oculi inest virtus , in ipsam videndi facultatem. Ita quoque, si animum nostrum 

 velimus cognoscere , mentis oculo in ipsam erit inspiciendum , et quidem in ao^txv , 

 quippe quae princeps ejus sit vis et virtus, et in omne, quod huic habeatur simile. 

 Nil enim in animo divinius inest , quam id, in quo sciendi cogitandique facultas; nam 

 hoc Deo simile est et qui , in hoc inspiciens , omne quod divinum est intelligat , Deum 

 et sapientiam , hie quam maxime se ipsum cognoscit. Sed haec sui cognitio au^pctuvif 



est: 



(3i ) Meno. pag. 84. (3«) Ph;iebus pag ig. 



(33) Amatores pag i37, c. "■ (34) Alcibiades prior pag. 117. 



