COMMENTATIO ad QÜAESKONEM LITTERARIAM. 65 



CAPUT IV 



SB SAPIENTK AÄISTOTELICO. 



Virtus est medium vitlorum et utrlnique recluctum. 



Ho rat, Epist, Lib. I. epist. ig. yi. §■ 



§• i- 



Praemonenda, 



Eiplicalis üs , quae de Plalone erant explicanda , nunc ad eum cognoscendum acce- 

 dimus , qui inter ejus discipulos summis aliquando honoribus fuit ornalus, irao, qui a 

 TScholasticis per excellentiam philosophus dici solebat. Quod tarnen saepius fit , ut dis- 

 cipuli eädem, qua insiilulores , mente sint imbuti, id in Aristolele longe secus evenisse 

 videbimus. Immensa inter utriusque philosopbi cogitandi sentiendique rationem diver- 

 sitas obtinet. Liberum mirali sumus ac audacem Piatonis spirilum , qui , in ultimis coeli 

 plagis, animorum itinera contemplari et, nuUo impediius vinculo, relictd terra, ad 

 Deos evehi non verebatur. At vero in Aristotele ubique cernimus systematicae rationis 

 anxielatem, hominem non ad coelum elatum , sed aeneis vinculis terrae adligalum , 

 officiorumque externorum terminis arcte circumscriptum. Qua diversitate observald , 

 aponte Ijquet, longe aliä forma, quam Piatonis, prodire sapientem Aristotelicum , eum- 

 que igitur alid quoque ratione nobis esse describendum. Quaenam vero ilia ratio sit , 

 haud diiRcile inventu ; etenim , cum syslematicä forma opera sua omnia Aristoteles com- 

 posuerit , ipsius syslemalis ordinem secuti , menti auctoris maxime consentanea egissc 

 videbimur. Primum igitur erit \idcndum, quisnam sit, quem vilA sua sibi proponat 

 sapiens . finis ; dein , quidnam tali fine ititeiligafur ; denique, quomodo allingatur. In 

 hisce autem singulis explicandis uberius versabimur , quam in iis, quae praecedenti anno 

 ■vestro judicio submiltebamiis : videbantur enim , viri clarissimi , in anlecedentibus alia 

 nobis omissa, alia non satis luculenter exposila ; unde factum, ut accuratius inquirenles , 

 quaecumque huc perlinere viderentur , collegerimus , neque quidquam , quod scilic«t 

 alicujus momenli esse videretur, omisisse nobis simus conscii. 

 Ad ipsam rem acceJentes , videamus, 



I S.ti. 



