6S L. S. P. M K Y B M, 



fecla» habeal notiones , perfecläque ralione , per totam suam vilam , eam sequatur. 

 Erit autem idem ille simul omnium maxime civilis vir ac politicus. 



§■ s. 



Quaenam sit secundum. eum heatitudö. 



Tria , inquit noster philosophus , sunt bonorum genera , quorum alia in corpore , alia 

 in rebus externis , alia denique in auimo sita sunt (9): horum optima sunt, quae per- 

 tiuent ad animum, At etiam haec varia esse soient; sunt enim tria potissimum vilae 

 genera, volupluarium, pliilosophicum , polilicum (10). Qui voluptuariara vitam se- 

 quuntur , bealiludinem ponunt in corporis voluplalibus, neque sine aliqua veri specie 

 id facere videntur; philosophi vero , qui contemplalivam amant vivendi rationem , in 

 ideis versantur , adeoque felicilalem sibi proponunt , quae sita sit in rebus tarn subli- 

 mibus, ul ipsorum vires superet hasce atlingere. Haec autem ratio Aristoteli , qui 

 plane practicus est , placere minime poluit ; neque ipsi adeo aliud restat vitae genus, 

 praeter civile ; civiles autem homines summum boDum sive bealitudinem in honore pu- 

 tant esse situm : at vero hie cum magis pendeat ab iis , qui honore afficiunt , quam ab 

 eo , qui afficitur, adeoque eripi possit, non satis videtur esse conslans, ut summa in eo 

 possit inveniri beatitudo. Accedit etiam , quod honor tribuatur alicui propler aliud 

 quid, nempe vivtulem, ut adeo virtus sit ipsi superior (11). 



Neque igitur in voluptate corporis , neque in idearum contemplatione , neque in honore 

 secundum Aristoteiem beatitudo sita est. übinam vero inveniatur, ex hominis natura 

 derivat; definil eam ita , ul sit omnium eorum , quae in actione posita sunt, extre- 

 mum (12), adeoque ejus natura intelligetur, si teneamus, quaenam sit homini con- 

 gruens actio et opus. Vivendi actio ad naturam ejus, tanquam hominis, non pertinet ; 

 est enim ipsi communis cum stirpibus eliam et plantis; neque senliendi , quam habet una 

 cum animalibus. Est igitur homini, quatenus homo est, propria alque congrua talis- 

 vita , qualis apta est ei , quod ratione est praedilum ( i5 ). At debet etiam vitae genus 



es- 



(9) Magn. Mor. r.ib. I. c 3. Tora. U. pag. iio. g. h. 



( 10) Eudem. ib. I. c. 4, Tom. II, pag. 146. g. h. 



(U ) De variis hisce hominura oj^rinionibus Aristotelisque de his judicio vide loca liaec: ad NLcom. (il. 

 Lib. I. c. a. Tom. II. pag. 4. e. sqq. Lib. I. c. 3. Tom, 11. pag, 5. b— f. Eudeni. Üb. I. c. i. Tom. II. 

 pag. 145. a — e. 



( «a ) Ad Nicom. fiL Lib. I. c. 5 , 6. Tora. IT. pag. 7. e sqq. 



(i3) Causa hujiis ratiocinandi rationis est in ipsius Aristotelis Psychologiä, de qua videbimus- 

 § sequenti. Agnoscit enim in hominis 0u%y faciiltates quinque , ipszrixoy , Ktv^rixiv , aiaSijTm'j , opexTUtiy , 

 <f:Kvonrawv, Pripres duas habent plaatae , sequentes duas animalia, ultima horaini piiva et propria est^ 



