COMMENTATIO ad QUAESTIONEM LITTERARIAM, 73 



rum inquirere , bonum amare , pulcrum admirari , quam quidem consuetudinem sibi 

 contrahere, qua yere loquatur , bene ac decore vivat. 



Ad hoc, bene ac decore vivere, perlinent virlules morales, quae ad varia vitae tempora 

 spectaut. Erit vir strenuus in vilae communis familiaritate urbauus ; nam salibus et jocis 

 lepide et concinne utitur ( 38 ). Sed vel sie tarnen nil probabit , nisi quod revera sit 

 probandum; a reliquis aversabilur (29). Eandem aulem veracitatem vitä suä totä et 

 oralione ostendet ; nil in se inesse finget , quod desit , neque quidquam , quod adsit , 

 dissimulabit , nee verbis id vel augcbit vel minuet ( 3o ) ; magno suo animo ductus , 

 magna se mereri existimabit, idque merito (3i). Fortis est , neque tarnen audax (Sa); 

 voluptates minime respuit , sed contemnit , neque iis se carere molesle fert (35). Re- 

 bus, quas fortuna dederit , liberaliter ac magnifice utitur, eascjue .nee profundit neque 

 iis nimis parcit (54). Animo semper quietus , ab omni tumultu effervescentibusque per- 

 turbationibus est über, neque se vel ira vel aliä cupidine trahi patitur (35). Quae vir- 

 tutes , quas hie verbo descripsimus , dicuntur fere tirbanilas , candor j veracitas , animi 

 magniludo , for/iludo , temperantia, liheralitas , magnißcentia , lenitas. Accedit 

 una omnium praestanlissima , justitia , qua quis et sibi et aliis id quod aequum est 

 proportione tribuat (ö6). Hanc toto quodam libro exposuit, idque ab omni parte ac- 

 curate : nobis vero , hisce ila significalis , videtur ab hoc argumento recedendum , cum 

 ex iis , quae notata sunt , universa sapienlis nostri ratio satis perspici posse videatur , 

 neque hujus disputationis ambitus longiores nos esse sinat. Verbo tarnen etiamnum mo- 

 nendum , quonam omnes illae virtules conjunctim tendaut , quamque sibi vindicent pro- 

 vinciam. Ipse Aristoteles hoc magis significavit , quam exposuit in fine libelli de virtu- 

 libus (37): virlutum nempe esse: efficere , ut animus sit rite composilus , placidus ac 

 suis motibus moderatus , utque omnibus suis partibus velut harmouiä consonet, 



§. 6. 



(28) Ad Kicom. fil. Lib. IV. c. 14. Tom. II. pag. 4«. e. 

 (ag) Ad INicom. fil. Lib. IV. c. 12. Tom. II. pag. 40. g. 

 ( 3o ) Ad NIcora. fil. Lib. IV. c. i3. Tom. IL pag. 4i. e. 

 (3i ) Ad Mcom. fil. Lib. IV. c. 1. Tora. II. pag. 37. a. 

 (33 ) Ad Nicom. fil. Lib. IIL c. 9. Tom. II. pag. 27. d. e. 



(33) Ad INicom. fil. Lib. lU. c. i3. Tom. II, pag. 3i.e. 



(34) Ad Nicom. fil. Lib IV. c. i , 4. Tom. I.t. pag 32. g 35. f. 



(35) Ad Nicom. fil Lib. IV. cJi Tora. IL pag 39 g. 



(36) Ad Ricom. fil. Lib. V. c. 9. Tom. II. pag. 49. f. et deinceps Lib. V. Singulatim omnia loca ad. 

 dere , ubi Aristoteles de bis virtutibus agil , longius foret. Universe de virtutibus conferanlur praf. 

 tei' loca laudata : Magn. Mor. inde a Lib. I. c, 21. usque ad Lib. IL c 6, Tom, IL pag. 118— i33. 

 Eudem: Lib. lU. c, i. — Lib. VII. c. I. Tom. II, pag. 162 — 200. et de virtutibus Über Tom II. 

 pag. 218 — 221. 



(37) Vid. Tom, IL pag, aai, f. 



R 



