COMMENTAIO ad QUAESTIONEM LITTERARIAM. 75 



fortunae clades bealiludiifiis splendorem obscurant et inquinant, vitam bealam corrum- 

 punt multorumque muuerum functiones impediunt (4o). 



Ita cum cogitet , non tarnen semper mala effugere sapienti dalum est , verissima est 

 illa Solonis sententia , multa in hominum vitä esse vid ' ida , quae quis mallet non videre 

 et ferenda multa (4i). Si hoc ipsi accidat , ut summis maus obruatur, eliam , si in 

 maximis doloribus debeat versari , tum etiam , etsi bealissimus non sit, tarnen virtute et 

 sapientiä munitum se praebet ; doloris sensu miuime caret , sed generoso magnoque 

 animo ductus, non indignatur, non inanes fundit lamentationes , gravissimas etiam cala- 

 miiates leniter et placide perfert: in omni fortunae casu tenet , quod deeorum est, 

 suaeque personae dignitatem tuetur, Semper, quanlum res sinit , quam pulcerrime 

 possit, orania agere studet (42). 



Sunt haec brevia , indicata potius quam explicata , sed systematicae Arislolelis rationi 

 congrua ; in actione, non adeo in mente , in voluntate bona sita est bcatitudo; actio 

 autem est res externa , quae externis rebus necessario adjuvelur ; absque externis bonis 

 igilur beatitudo non consistit. Hinc noluit Aristoteles, in sapienle suo superbam istam 

 indolem , quae humana omnia respueret , idque egregie , humanac naturae omnino con- 

 gruenter , sed hinc quoque longius progressus est , quam par erat , bealitudinem externis 

 hisce carere uou posse statuens. 



§•7. 

 Ejusdem amicüia. ' 



A minori admajus procedentes, cum de rerum externarum pretio viderimus, inquirimus 

 nunc in id, quomodo erga amicitiam sapiens sit animatus, rejiciatne, an magni aesti- 

 met , et quäle sit amicorum consilium. 



Amicitia igitur minime contemnenda res est , sed summo eliam pretio ducenda. Ab. 

 surdura plane foret , omnia bona beato viro tribuentes , amicos non dare , quibus si 

 quis sit deslilutus, haud facile beatam degat vitam ( 4i ). Amicitia una omnium 

 maxime ad vitam jucun^e vivendam est necessaria ; virtus est ant cum virtute conjuncta : 

 sine hac nemo sibi vitam admodum appetendam censeret , etiamsi cetera bona unde 

 cumque copiose affluerent ; ad omnes vitae casus , ad omnes hominum aetates est opti- 

 ma ; in paupertate rebusque adversis unicum praebet perfugium ; adolesceuiibus opitula- 



tur , 



(4o ) Ad Nicom. fil. Lib. I. c. g, ii. Tom. U. pag, 9. e. 10. g. h, Magn. mor. 1. L 

 ( 41 ) Invenilur illa sententia apiii Herodotum, Lib. I, c, 3a. 

 (4a) Ad Nicom, fil, Lib I, c. 11. Tom. II. pag 11. a. 



( 43 ) Ad iSicom. fil. Lib. I, c. 9. Tom, U. pag, 9. d. e, Lib, IX. c 9, Tom, II. pag. 93. g h. 



K 2 



