84 L. S. P. M E Y B Iff, 



vivat neque in labore neque in dolore ( g ). Aristippiis vero positivam eliam addil par- 

 tem , affici jucunde cupiens, idque adeo ursil , ut beatam vilam nullam agnoverit, nisi 

 connexam quandam singiilanim voluptalum seriem, praeterilarum , praesentium, futura» 

 nirn (lo). Talem aulem vilam non adeo appelil sapiens, quam singulas polius volupta- 

 tes propler se ; beatiludinem vero propter singulas voluplates appetendam pulat (ii), 

 nee quidquam ad se perfincre praeterilum nee futurum , in solo praesenti temporis 

 puncto bonum staluens ( • ^ )• 



Si jam singulorum scntenlias conjungamus, et inde , quae sit scholae Cyrena'icae sen» 

 tchlia , efficiamus, hic est sapienti finis : corporis voluptas , quae sit suavis scnsuum ti- 

 titlatio , nuUo labore nee dolore putsa , adaucta prudentia, 



§. 5. 



Sapientis de vild cogitandi ratio, 



Talera cum sibi proponat finem, sponte oritur quaestio, num igitur tarn ferox alque 

 inhumanus sit Homo , ut virlutem habeat nullam , nullumque agnoscät superiorem rerum 

 ordinem. Ad hanc vero antequam respondeamus, paucis de alia quadam re videndum , 

 iiempe de sapientis vitae contemtu, 



Fieri non polest , ut quisquam hotninum per totam suam vilam nil nisi voluptales sibi 

 comparet, inque iis perfruendis semper, nullo non temporis puncto, versetur. Quod cum 

 sentirent Cyrcnaici , vitam beatam nemini dalum esse consequi pronunliabant. Multis 

 enim doloribus morbisque excruciari corpus , cum lioc aulem pali et ipsum animum , et 

 perlurbari ; multa praeterea nobis denegare forlunam eorum , qua« maxime cupiamu?. 

 Ita autem cum cogitarent , ipsam vitam nullius esse prelii putaverunt , mortemque aeque 

 ac vitam expetendam (i3); insipienlibus quidem proficuum esse et expedire , si vive- 

 rent, cum nulium sibi proponant certum consilium , nee quomodo vivant , quidquam 

 curent; sapientibus vero id esse indifferens (i4). Cujus sententiae propugnator studio- 

 sissimus fuit Hegesias, qui mortem nos abducere a malis , non a bonis , ila copiose 

 disputabat, ut a rege Plolemaeo prohibilus esse dicatur, illa in scholis dicere, quia 

 mulli , iis auditis, mortem sibi ipsi consciscerent (i5). Idem eliam in libro suo , qui 

 inscriptus craX ccitoKsepTsfäv , hominem quendam proposuit , per inediam e vild sublatum ,' 



qui 



(9) Diog. Lacrt. Lib. II. §,96. { 10) Diog. laeit. tib. II. §. 87. 



(11) Diog. Lacrt. Lib. II. §.88. (12) Cf. Gedicke 1. 1. pag. ro?. 



(t3) Diog. Laert. Lib, II. §. 94. ( 14) Diog. Laert. Lib. II. § 95. 



(i5) Cic. Tusc. Q. Lib. I. c. 3}, Valerius Maximus L, 8, 9. 



