sc. L. S. P. MEYBOOM. 



virlutes, parum curat; mitlit pudicitiam unä cum verecundiä , a liliidiiie venereisiiue 

 voluptalibus noii tempcrabit, verum iis ulelur, nee hoc solum , sed publice elinm cum 

 meretricibus congredi non dubilabit (20). Justiliam , honestatem , eique oppositam lur- 

 jjitudinem voces dicit inanes , non nalurd , sed consuetudine aut paclo quodam el lege 

 constitulas (21). Prudens est ^ quia , quae inde profluunt, sunt jucunda , et niSiil per- 

 peram a^ere studet , quia mctuit mala damnaque ex pcrversis actionibus imminenlia (2j). 

 Sic omnia, quae homini summa esse debent, Cyrcnaicus sapiens voluptalis ancillas facit 

 pt huic omnia submittit, nullo superiore ductus prlncipio. Vel sie tarnen non in omne 

 ruit libidinis votuplalisque extremum. Siii imperio glorialur; hoc in omnibus servat , hoc 

 tuelur, etiam nuUa lege coactus, eliam Iura, ubi summa vi lentationum ad contrarium 

 alliciatur (sS). Voiuptales venereas non spernil , sed earura servus Ceri non vuit ; con- 

 tinere se ab iis, nee manus dare , habet praeclarum ; meretrices, concubinas habere et 

 cum iis versari haud ei videtur turpe, sed ab iis haberi ipse , ncc liiiquere eas posse , 

 quam maxime reprehensione dignum est (24). Ultimum hoc minirae est negligendura : 

 ad sapienlis eniin rationem probe perspiciendam pertinet , ila , ut una sit ex notis , qui- 

 bus ab insipientibus dignoscatur. Hi enira, nihil certi persequentes , omni sensuum cu- 

 piditaturaque tempestate fcruntur , huc illuc agilanlur , nullo freno coerciti , ita , ut , 

 omnem secuti impulsum , nuilum sequantur, veluti indomili equi. Sapiens contra, fre- 

 num habens in se, principium suum , hoc sequitur , nee umquam hoc non cogitat, sed, 

 suo modo progrediens , progreditur constanter , quantum optima fieri possjt , et digne ad 

 fi»em et scopum indignum et perversum (25). 



Eo minus hoc omitlendum , quia gratum accidit , in tanto tamque implieato sapientis 

 errorum vitiorumque labyrintho aliquid saltem boni invenire ; est autem hoc bonum; 

 inde enira hquet, fontem omnium errorum non adeo esse imbecillitatem et intemperan- 

 tiam, quam potius errorem mentis in constituendo principio , ita, ut , si pro hoc aliud 

 sublimius subslituisset , hoc quoque digne et constanter fuisset seculus. 



§. 5. 

 Ejusdem indoles. 



Vidimus, quomodo de vit4 sapiens cogitet, vidimus, quem sibi proponal fiaem, quo- 



mo- 



( jo ) Diog. Laert, Lib, II. §. 69 , ^5 , 99. Cic. ad fara. Lib. IX, epist, aS, 

 (ai) Diog. taert. Lib. II. §. 93. (") 1. I. §.91 , gS. 



( aS ) Diog. Laert. Lib. 11. §. 68 , 78. ( 24 ) 1. 1. §. 6 j , j5. Cic 1, 1. 



(i5) Diog. Laert, 1, I. 



