COMMENTATIO ad QUA.ESTIONEM LITTERARIAM. 89 



divites et pauperes , et liberi et servi, et nobiles et ignobiles, et gloriosi et iifnoniiniosi 

 eodem voluptatis modulo possint laetari. lasipienti ila vivere in omni conditione externa 

 non contingit , et in eo ab hoc differl sapiens ; quod discrimen tum maxime cernalur 

 si mittas ulrumque inter ignotos (4o). 



Talis ut esse possit , corpus quoque , quantum necesse est, sapiens exercet (4i ). 



Ultimo tandem loco verbo etiam monendum est, quid de amore et amicitiä sapiens 

 sentiat. Hoc enim ad vitae rationem imprimis etiam pertinet et magnam in eam exer- 

 cet vim. 



Universe in consuetudine cum aliis lenis est sapiens, neminem odio Habens, omnes 

 potius erudiens , condonans peccala. Agnoscit enim etiam in insipientibus virtutes quas- 

 dam et persuasum sibi habet, neminem suä sponte, ac consilio praemeditalo ductum , 

 peccare, sed coactum semper perturbatione quadam (42). Amorem vero et amicitiam 

 ne cognoscit quidem : patriam agnoscit nullam , nisi mundum, et pro ed mortem appe- 

 lere aut subire non vult , non adeo vitae amore prohibitus , quam potius, quia amore 

 caret, quia cives suos habet stultos, pro stultis autem prudentiam non vult amittere (43). 

 Amicorum consuetudinem vcram tollil , quippe quae insipientibus non sit , cum ejus usum 

 non habeant , nee sapientibus , cum sibi sufficiant , nee indigeant amicis. Graliam et 

 beneficentiam usus et necessitatis causa colit et appetit , per se nil eas esse existimans. 

 Amicos vero , quos quidem ita dicit , amplectitur, non prae auimi studio, sed necessita- 

 tis causa , eddem ratione , qua amamus corporis partes , quamdiu adsunt , quia scilicet 

 usui sunt et utilitati ( 44 ). 



Sunt tamen etiam inter Cyrenaicos , quibus paullo generosior sapiens videatur , ita , 

 ut praecipuum quidem in amicitid sit utilitatis Studium , nee tamen unicum. Agnoscunt 

 enim Annicerii , sapienti esse cum amicis consuetam quandam benevolentiam , volunta- 

 temque eam , qua , etiamsi usus desit , tamen pro iis ex animi studio labores sponte susci- 

 piat. Tribuunt etiam eidem gratiam et honorem erga parentes, merita in palriam (45). 



§• 7. 



Ex dictis colligitur, quae sit sapienti's Cyrenaiei descrtptio. De eo Judicium, 



Atque haec quidem sunt, quae de sapiente Cyrenaico dicenda habuimus: age , pau- 

 cis etiam rei summam contrahamus. 

 Sapiens igitur tanquam summum bonum persequitur corporis voluptatem , quae est in 



fruen- 

 (4o) ]. 1. %, 67, 73, g4. Hör. Epist. Lib. I. epist. 17.vs.13 — a3. (4i ) Diog. LaSrt. Lib. II. j. ^i. 

 ( 42) L 1. $ 91 , 95, ( 43 ) 1. 1. P. 98 , 99. ( 44 ) Diog. LaHrt, Lib. IL §. 91 , 93, 98. 



(45) 1. 1. §. 69, 97. 



M 



