90 " ' ' L. S. P. M E y B M, 



frucndo posita , eamque nullo dolore oppressam , adauctam prudenlid. Quam vero cuin 

 in vilä assequi non scmper possit , ipsam vitam contemnit , nee mortem curat. Dolorem 

 vero ut summum maliim fugiens , se non inlerficit , sed , cum semel vival, id , quantum 

 possit, suavilcr agere studet; non sublime quotldam cousilium nee virlulem seculus, 

 sed, negicctis Diis divinisque omnibus, voluptalibus fruilur cujusctimque generis, ita 

 tarnen, ut numquam earum fiat servus , sed mancat semper sui compos, Vivit autem 

 tantum in praesens, abjeetä omni praelcriti futurique eogilatione, et, quodcumque prae- 

 sens temporis punctum tulerit, ad hoc se accommodat, ad omnes homines , casus 

 omnes. Studium autem alit nullum , praeter sui amorem; ad se suamque voluptatem 

 omnia refert , neque patriam , neque parentes, neque amicos, vcrbo neminem hominum 

 curat, nisi quatenus ipsi possunt prodesse. Non amat, non odit , indilFerens est , et 

 ita mirifice suaviter sibi vivere videtur. Neque eruditionis suae mole gravatur; nam in 

 rerum naluram ne inquirit quidem , nedum cognoscat; raliocinari quodammodo callet ; 

 quae vero vitae obleclamenta, gaudia augent, haec omnia habet nota atque perspecta ; 

 verbo , nisi haberet sui Imperium, animal quoddam foret sensuale, prudentissimum , cal- 

 Jidissimus voluplalum venator. 



In hoc sapiente elementa mulla mala insunt. Primo enim loeo vitae eonsilium , quod 

 sequilur , homine est indignum ; dein faeultates non compiectilur omnes , intelieclum non 

 nisi aJiquatenus , sensura ( non dico corporeum ) haud omnino , voluntatem solam. Porro 

 cum Deo conjunctionem habet nullam. Denique vivit solum in diera , reliqua uegli- 

 gens, non cogitans , quae futura sint , atque tollit adeo , quae in homine praeslantissima 

 est , vim providentem -rationis , nee nisi exiguam hominis vitae partem amplectitur. Föns 

 autem, unde omnes hi errores fluxerunt , est in eo, quod eareat amore , et sit egoisla , 

 CpiKaÜTÖt; , in omnibus. 



Attamen bona quoque nonnulla sunt observanda, quae tamen magis pertinent ad 

 alios inslituendos, quam quidem ad ipsum sapientem laudandum. Primo ostendit ilia 

 rerum visendarum ratio, non negligendum esse, quod adest. Scilicet plurimi homines 

 praesentia non curant, nee iis, quae adsunt , satis utuntur, quia futura semper cogi- 

 lant , speranl , neque volunt esse quieti. Ostendit etiam Cyrena'icorum philosophia , 

 necesse esse naturae humanae, ut non respuat corpus ejusque voluptates ; haee enim, 

 eliamsi ordinis inferioris sint, quam quae in animo sunt, pertinent tamen etiam ad ho- 

 minis naluram , suntque adeo adhibenda , quamvis non ita , ut faciebant Cyrenaici. Hi 

 igitur, cumin Charybdim ruerent , a Scylla cavendum esse docuerunt. Tandem hoc in 

 sapientis illa ideä est laudandum , quod satis mulli cujusque generis homines ad eam ad- 

 mittanliir, foeminae , pauperes, servi, ignobiles , ignominiosi (46); quamquam id magis 

 videtur öusisse ex indign4 ipsius ideae indole , quam ex alto Cyreuaicorum spiritu. 



CAPUT 

 (46) Diog, Laeit. Lib. II. §. 94. Strabo Lib. XVH. pag. 83;. 



f 



