COMMENTATIO ad QUAESTIONEM LITTERARI A.M, 99 



. « quod inlelligam bonumillud, delrahens eas Toluplates, quae sapore percipiunlur ; de- 

 . « Irahens eas, quae audilu et canlibus ; detrahens etiam eas, quae ex formis percipiuntur 

 « oculis ; suaves notioues, sive quae aliae voluptales in löto homine gigauntur, quaeli- 

 « bet ; nee vero ita dici , meutis laetitiatn solam esse in bonis; laetanlem enim menlem 

 « ita novi , spe eorum- omnium , quae supra dixi , fore , ut natura , iis potiens , dolore 

 « careal." ( 59 ). Voluptates igitur omnes bonae sunt, habent omnes naturam "ity.sixv , 

 mansuetam, animo blandientem , suavem , dolores omnes molestam et gravem; nee ta- 

 rnen ideo omnis voluplas expetenda nee omnis dolor fugiendus , sed bene haec judicanda 

 et utilium inutiliumque computatione metienda sunt (4o). Multa in viid sunt incom- 

 moda, quae stulti nee venientia vitare necferre praesentia possint; sapiens vero commo- 

 dorum compensatione leniat , hoc instituto dolorum voluptatumque delectu, ut volupta- 

 . tem fugiat , sj ea majorem dolorem effectura sit, et dolorem suscipiat, majorem effici- 

 entem voluptatem (4i). 



Dolorem negligit sapiens ; ita enim ratiociuatur : si summus sit , necesse est esse bre- 

 vem , sin produetior , plus habet jucundi quam mali ; sive igitur summus sit , sive minus , 

 non est admodum vehementer metuendus. Ita cogitans beatus est ; nam in eo , qui ita 

 «st affectus , necessario inesse debet firmitas animi nee mortem nee dolorem metuentis, 

 quod mortis sensu careat, dolor in longinquitate levis, in gravitate brevis soleat esse, ut 

 ejus magnitudinem celeritas , diutumitatem allevatio consoletur. At quod si accedat , 

 ut neque divinum numen horreat , nee praeteritas voluptates cffluere patiatur , earumque 

 assiduä recordatione laetelur , quid est quod huc possit , quod melius sit , accedere (42). 

 Quomodo universe erga voluptatem et dolorem sapiens sit animatus , patet ; ita nem- 

 pe, ut iis utatur studiose, quibus non sit dolorum ingratiqpie sensus annexa sequela; 

 cam in singulis quoque sequitur rationem. 



Opibus consulit et subsidia comparat vitae etiam tempori futuro, in iisque adhibeudis 

 frugalitalem magnum existimat bonum, non ut semper utatur modicis, sed ut paucis 

 etiam satis habeat , ubi desunt multa, et sie vivat tranquillus, cum, quae natura pos- 

 tulat, ea facile comparentur, magnificentid autem is fruatur suavissiroe , qui eä mini- 

 mum indigeat ( 45 ). 



Gloriam quidem talem existimat esse, nt voluptatem pariat adeoque sit expetenda , 

 nee tarnen anxie eam quaerit , cum famam hactenus modo curet , ut ne contemtui ha- 



beatur (44). 



Vic- 



(39) CIc. Tusc. Q. Lib.ni. c. 18, 41. (40) Diog. Laert. Lib. X. §. ug. sq. 



( 4i ) Cf. Cic. N. D. Lib. F. c, g, 23. Tusc. Q. Lib. V. c. 33 , gS. De fnibus , Lib. I. c. lo , 34, Plutar- 

 ctus, Non posse. etc. c. 3.| 



(42) Cic. Tusc. Q. Lib. IL c 17, 38. c. 19, 44. Defmibus, Lib.I. c, is, 4»' 'H- 



(43) Diog. Laert. Lib. X. §. 120, i3o. 



{44} !• It §. lao. Plutarclius , Noi» posse, etCi cap.«8. 



Na 



