108 L. S. P. M E Y B M, 



CAPUT VII. 



DE sapiehtb cymigo. 



. Nil admirari prope res est una, Niimici , 

 Solac[ue , quae possit faceie el scrvare beatiini. 



Horat, Epist. Lib. I. ep, 6. ys, i , a, 



§. I. 



Hujus capitis fontes. 



Aliam et oppositam jam contemplaluri sunius ingenii hutnani direclionem, eam , quae 

 nee olium nee voluptatera , sed virtutem et laborem appeteret , rejectis reliquis onitiibus. 

 Qua in re Iriplex gradus est, quorutn primum obsident Gynici , qui sunt oranium durissi- 

 mi , alterum sloici antiquiores , recentiores ultimum. De Cynicis hoc capite agimus , qua 

 in re fontibiis usi sumus variis : Biogenis Laerlii libro sexto , Cicerone passim , Plular- 

 clio, j4m'aM2 dissertationibus Epicleteis , Juliani orationibus, Zi<ce'a?iz dialogis. Conlu- 

 limus disserlationem de Gratete Cynico auctore N. Postliumo et Gedicke , M. T. Cicero- 

 nis hisloriam philosophiae. Loca denique quaedam , hinc illinc collala. 



§. 2. 

 Saptentis de Diis cogilandi ratio. Ejusdem pietas. 



Ante omnia primo loco de Deorum notionibus in sapiente videmus, quoniam , ut mox 

 patebit , in bis totius vitae principium situm est. 



Deos igitur Antisthenes populäres dixit esse multos , naturalem unum: nee igitur i;um 

 vulgo consenliens multos illos coluit , sed unum tantum naturalem agnovit et cultu pro- 

 seculus est ( i ). Huic Deo sunt omnia , omniaque ab ipso hominibus tributa , vita , vi- 

 vendi ratio et potestas (2). Idem vcro ubique adest oranesque horainum adspicit actio- 



nes; 



(i) Cic. N. D. Lib.I. c. i3. (a) Diog. La«rl. Lib. VI. §• 44- 



