114 I. S. P, M E Y B M, 



euer alterum ad virlulem incitat, edocel, monet, unde fralrum fit convictus concordiä 

 corroboralus , qui sit omni muio forlior (5?)). Est etiam tale amicitiae vinculum stabile 

 et immortale : fundamenlo enim iunilitur virtuti , quae , ubi semel parla est , numquam 

 perit nee amilli potest (^4). 



Ex iisdem , quam amicitia , principiis illusiratur etiam sapientis de matrimonio cogi- 

 iandi ratio. Cum nil amet nisi virlulem , muliercs non amat omnes; est quidcm mulie- 

 ribus eadem, quae viris , virtus, sed paucae tantum hanc sequuntur, longe plurimae ab 

 eä sunt avcrsae. In hoc inquirit sapiens , et si quam repererit virtiiti sludenlem , hanc 

 amat, reliquas non item, üxorem aulem ducit, ut procreet bbcros ; sed libertatis studio 

 ducitur vehcmentiori , quam ut nuptiarum vinculis se constringi patialur ; cum formo- 

 sissimis quibusque congredilur foeminis ; nuptias nil esse exislimat, sed mulieres oportere 

 esse communcs, ila , ut quisque cuique coiret, ut iili persuasisset (55). Amor igitur 

 domeslicus , ut ita dicere liceat , in sapientem non cadil, allius evolat ; nimis arclis 

 ipsi finibus domus circumscribitur; lalius se extendens , in majoii sludet agore et vcrsari 

 civitate. Totum genus humanum amore suo vult complecti , homines omnes habere li- 

 beros j viros , filios; filias , foeminas. Ad omnes ila accedil , omnes ila ipsi cordi sunt 

 atque curae , cujus consilii assequendi gralia rejicit nuptias, ut liberi omnes communes 

 sint, omnes Omnibus aeque cari (36). 



Tolum genus humanum amore cum prosequatur , neque urbis cnjusdam moeniis 



regionisve finibus domicilium suum circurascribit, nee dcfinit , sed mundi totius se dicit 



civem ; de omnibus , quotquot homines sunt , sludet bene mereri , omnium cupit esse 



liberator, sanator alTeclionum , verbo veiilatis et liberlalis prophela (57). Familias ita- 



que purgat , pacem resliluit , sublatis htibus. Missum se habet a Jove nuntium homi- 



nibus de bonis et maus, qui oslendat, errare ipsos , naturam boni et mali quaerere, 



ubi non est ; ubi sit, non intelligere; oslendit adeo et sese, et corpus suum et animum , 



ut viJeant omnes, vivendi ralionem duram et asperam nee valeludini nocere nee viribus. 



En, inquit , videte homines, vos beatiludinem et tranquilhtalem non quaerere, ubi est; 



ego vobis exemjjlar a Deo missus sum ( 38). Ad se igitur omnes allicere sludet, quod 



ut fieri possit, cum omnis generis hominibus versatur , bonis, malis, nee, ne eorum 



consu?tudine ipse malus fiat , timet ; versari elenim medicum quoque cum aegrolis , nee 



tarnen febricitare; cum omnibus colloquitur, non de pecuniä , non de lucro, sed de 



felicilate atque infelicitate (Sq). 



Qui 



(33) Diog. Laert, Lib. VI §• 6, la, io5. Juliau. Orat. VI. p. 199. 



(34) Diog. Laert. 1.1. §. 10, io5. 



(35) Diog. Laert. Lib. VI. $■ 11 , 72. Eplct. ap. Arrian. Disserl. III. 22. 



(36) Epict. 1. 1. (3?) Lucianus apud GeHicke , pag aSg. 

 ( 38 ) Epict. ap. Arrian. Disserl, III. 2J. IV. 8. Apulejus 3p. Gedicke , pag. a^?. 

 (39) Diog. Laert. Lib. VI. S.S. Epicl. 1 1. 



