COMMENTATIO ad QüAEST[ONEM LITTERARIÄ HI. 121 



persiiasionem non lemere habet, aut nullo fiindamento innixam , sed , quid omniao si 

 Taleat ratio , firmam et inconcussam ; est enim derivala e rerum natura ope rationis , 

 corroborata argumentis gravissimis, scite , Ordinate, dilucide nropositis (17). Ab hoc 

 Deo omnia derirat , omnia bona ab eo petit , vola faciens. Huac Daum admiratur, ut 

 omnium perfectissimum , colit supra omnia, magis etiam quam parenles, fratres et so- 

 *ores; castum se praebet , cum omne in divinara naturam peccatum detestelur ; religiosum 

 et pium , cum sit juris divini peritus. Sapiens quoque solus veri nominis sacerdos di- 

 cendusest, quiim de omnibuS , quae sunt Diis propria , de sacrificiis, dedicalionibus, 

 expiationibus , reliquis, diligenter inquisiveriU, omnium earum rerum naturam probe no- 

 verit. Hie enim, sapientiae suae copiä instructus, non haeret in externis, non veneratur 

 templa nee aedificat , cum parum habeant dignitatis opera illa , opificum manibus ex- 

 slructa^ cultum tuetur Optimum, eundemque castissimum et sanctissimum, plenum casti> 

 tatis, ut Dcum semper pura , integrä incprruptäque nienle et voce veneretur (18). 

 Quod cum ita sit, s!udet sapiens Deo fieri simillimus, hTo? , divinus. Ralionem suam, 

 quae divinae rationis naturae particeps est , eo usque excultam habet , ut , perfecta , 

 quatenus id in hominem cadit , ipsa Deus quasi evaserit ; sed et Deo gratus est et carus, 

 cum sanctus justusque sit in rebus divinis ; Jovem laudare omnibus fas habet et magnum 

 in eä re Deorum munus positum esse censet. Egregia et pulcerrima sunt hac in re verba 

 Cleanthis, in quibus spirilus animi sancli atque pii regnat. Tu, inquit, Jupiter, bonorum 

 omnium dator, in alris sedens nubibus, jaculator fulminum , a stultitiae malo libera 

 omnes; inscitiam exstirpa ex animis ; hoc da nobis, ut participes fiamus sapientiae 

 illius , qua fretus cum justitiä omnia tu regis , ut , illustrati a te , laudibus te efferamus , 

 celebrantes carminibus, quae egregia feceris , prouti decet hominem mortalem; neque 

 enim mortalibus aliud quidquam excellentius munus est neque Diis , quam ut legem 

 communem jusle celebrent : 



ävöpdircug pöoio aTTStpocüvt]? ci^o }i,vyp!ji , 



Sv ab, TixTsp , (rxsSx70v t^u%>5s «t«, S«? Se Kupijs'Ki 



yviliiüiji; , }j Trlfuvo? sh "SIk^? piha 7cä.vT(x. Kußsp)/^? , 



^cpp' av Ti[i>iSlvT£i äßsiß;!ifi«röx ire ript^ , 



vftvoüvTei Tx <Fa epy» ^itfvtxsi , wg sireotxi 



ivviTOv iovr'' ejcsi outs ßporoTg yipxg uMo rt ptJ^öv, 



OVTC 6eo7i ) >j Koivbv xe) vopmv iv 5/xj) vßviTv (ig)» 



§. 5. 



(17] Argumenta !Ila ex Stoicorum mente proposita sunt ap, Cic N. D. Lib. U, 



( iS) Diog, Laert, Lib. yil. §. iig, iso, la^. Stobaeus ecl. mor. , Lib, II, p. 179. Cic, N, D, Lib. IL 

 c. s8, 71. Plutarchus, de Stoicorum repugnantiis , Cap, VI. 

 (lg) Diog. Laert. 1, I. Cleaathes, ek A/i, vs. 3, Sa sqq. 



Q 



