124 • L. S. P M E Y B M . 



alius sibi aliam lineam . alius nigram , albam alius proponit. Sic virlules onanes finem 

 habere bealiludinem , quae sit in vitä nalurae convenieuli posita. Haue aulem alios alio. 

 modo consequi, Oranes igitur virtules oriunlur ex ei animi conditione , qua lolis viribii» 

 lendatad harmoniam , (juae indoles KXTopOZ/ix dicitur, quae non ob usum tanlutn , sed per 

 se pulcra est et expetenda; actionibus quidem semper patebit »irlus, ubi adest; sed ia 

 aclionibus noa est posila. Est ipsius animi direclio ad consensionem totius vitae irpoi riiv 

 hiJi,o}J'yiix,v ttmt'ck; toü ßioü, unde et dicitur ^luöia-ig 6ini>.oyoii(i£vii , affectio animi, per 

 tolam \ilam secum consentiens. ,Ilia igitur virtus perfecta , -Karopdäi^,» illud perfectum 

 est et absolulum et omncs numeros habet, nee cadit in homines vulgares; a sapiente 

 veio separari nequit, quoniam hie omnes habet virtutes, omnisque ipsius actio est per- 

 fecta , secundum ratiouem et virlutem , lotius vilae artem, instiluta (20). 

 • Ad hanc autem praestantiam non uno ictu licet pervenire; discenda est virtus. Talio- 

 nis ope comparandus ille habitus , iila potestas , quae bonum omne et justum repetat a 

 Jove et a natura, idque appetal propter se, nulla habita utililalis nee spei ralione, nullo 

 prohibitus melu damnove (24). Discendus est, inquam, ille ei , qui aliquando sapiens 

 evadere sperat. Quodsi vero factus sit taiis , quando sapientis nomine dici raerelur, a 

 virtute nunquam recedil , et nullä labe inquinatus, purus est et inculpatus, sanctus el 

 perfeclus , avai^apTviTOi; «e ea quidem in se admittit , quae parum videntur a virtutia 

 severitate recedere : habet enim sibi persuasum , naturam ferre ad virtulem , nee inter 

 ipsam et vilium quidquam esse medii : omne, quod non virtus sit, id esse peccatum; 

 peccata autem omnia aequaha : nam prouti verum vero majus non sit , nee falsum 

 falso ; ita nee fraudem a fraude dislare , nee a peccato peccatum ( 25 ). 



§. 6. 



Ejus xrsthTx' 



Quae de sapientis sanclitate vidimus, tab'a sunt, ut admiremur indolis ejus nobilita- 

 lem , vim magnam , animi puritatem, ratioaem in omnia dominantem ; quae nunc 

 deinceps se nobis offerunt , minus amabilem , ab humanitate alienum ipsura ostendent , 



ut- 



(a3) Slob. ecl, mor. Lib. II. pag 167, i68 sq. Diog. Laert. Lib. VII. §. 89, n3. Cic. Acad. Post. 

 Lib. I. c. 10, 37, 38. De officiis , Lib. I. c. 3, 8. Lib. III, c. 3, 14. Plutarchus , de virtute morali , 

 c. a. De Sloicorum repugnantiis , c. 7. 



( 24) Diog. LaSrt Lib. Yll. §• 91 , "3. Cic. de finibus, Lib. III. c. a» , 70. Plutarchus, de Stoicorura 

 repugnantiis, c.3, 9. 



(a5) Stob. ecLmor. Lib. II. pag. 169, Diog. Laert. Lib, YH. §. lao, laa. Cic. Acad. Post. Lib. IL 

 e. 43 , iS3. 



