134 



L. S. P. M E Y B ü M. 



CoiH'lans est sibique similis in omni vitae casu , sive servus Sil , sive nullius polcälali 

 ■iddiclus- sive aliis ipse dona li-ibual, sive ab aliis ea accipiat , nee elatiorem sc um- 

 quam praebet nee hurailiorcm. Virmagntis, mullis laboribus exercitationibusque cxaul- 

 lalis virtulem sibi comparavit eam , quae slabilitalem, fiimilalem , conslantiam lotins 

 vitae coinplectitur , omnia agit ex consensu daemonis, qui apud unumquemque est , pro 

 volunlale gubernatoris universi , unde omnia agit eädem vi , spiritu eodem ductus , ad 

 unum consilium attingendiim , quo fit, ut numquam secum ipse pugnare cogatur {5o), 



Tranquillus quoque sapiens est, imo beatus; nam cum ex vitiis tantum oriantur moe- 

 ror, an gor , moicsliae , sapiens, qui nil praeter officium agit , gaudet , laetatur semper , 

 nee ullis molestis negotiis est implicatus. Ex sapientiä lucratur febcitatem, cumque 

 extremum sit « naturae convenienter vivere , " feliciter semper vivit et absolute et fortu- 



nate (3i). 



Libertate quoque sapicntis \ita insignis est, etiamsi conditione sit servus; bbere enim 

 a'it omnia suaque sponte , sequilur virtutem: nil agit huic conlrarium, nee igilur quid- 

 quam praeter appelitum vel impetum ; omnia ex animi sententiä ; et haec vrri nominis 

 überlas est, qua sponte agatur, nulld cogente vi externa, nee quisquam servus dicen- 

 dus, nisi qui voluntarie agendi vi deslilui se sinal (52). 



Porro res quoque sapiens est, isqne solus : regis enim est, de bonis slatuere et de 

 malis , quae cum improborum insipienliumque sriat nemo, apud sapientes soIos stat 

 rcium Imperium, iisque omnem leges poleslatem dederunt (55 )• 



üenique motu ejus animus conturbalur nullo, nil timet nisi vilium ; al id in ipsum 

 non cadit: fortunae aulem clades, morbos , dolores, cetera hujus generis contemnil, 

 malique praesenlis sensum non habet ; mors quoque ipsi malum non est ; non enim ipsi 

 videtur optabilior nee magis expetenda beala vila, si sit longa, quam si brevis , atque 

 iititur simili. Suae sortis moderalor ipse, inlerdum quoque, si ita oporteat, vitam ab- 

 rumpit , non culpa adaclus, quoniam hac vacat , sed si vel sint ipsi vel fore videantur 

 plurima naturae contraria; tum, quando omnia subacta sunt, ferox animus sapientis 

 non fleclilur, nee cedit: resistit , quanlum vires ferunt , quae si deficiant , spirilum il- 

 lum , quem per totam vitam liberum et invictum habuit , liberum quoque , nullä ser- 

 viludinis labe contaminalum , emittit et alteram adit vitam, qua cum iis conjungatur, 

 qui ipsum anlecesserunl (54). 



Et 



(5o) Diog. Lacrt. Lib. VIT. S. i5, SS. Cic. de fiiilbns, Lib. III. c, i5, 5o. 

 (5i) Diog. Laert. Lib. VII. §.94—96, iiS. Cic. de liaibus , Lib. III. c. 7, a6. 

 (Sa) Diog. Laeit. Lib. VII. §. isi, t25. Stob. ecl. mor. Lib. 11. pag. i84. 



(53) Diog. Laert. Lib. VIL §. 122. Stob. ecl. mor. Lib. II pag. 182. Cic, de fiaibus, Lib, IH. c, 32. 



(54) Stob, ecl, mor. Lib. II, pag. 183, Cic. de fiaibus, Lib, III, c, S,.33, c. 14, 46. C |8 , 60, Ct. 



De 



