PETRI LEONARDI RIJKE, 



DE PROJECTIONE HORIZONTALI. 



§. 41. 



In Projectiöne Stereögraphica Horizontali loci cujusdam borizon ut planum pro- 

 jectionis sumitur , nee noa verticalis loci ut axis projectionis in quo a nuraeratur ; 

 oculus vcro supponitur in puncto opposito quo verticalis sphaeram secat. 



Planum quod per hanc verticalem et polum terrae transit meridianns principalis 

 vocatur atque ut planum zy sumitur. Ejus stereographica projectio erit recta OY 

 Fig. 21 quae quoque continet stereographicam projectionem loci O polorum ter- 

 rae atque etiam centra stereographicarum projeciionum parallelorum. 



§. 42, 



( Sit Fig.' 22, YAP' hie meridlanus ; nihil Tfacilius est quam inVenire ' stereographicas 

 projectiones P et P' duorum polorum atque Q puncti quo meridlanus aequatorem 

 secat ; nam si i// vocamus lalitudinem loci habebimus 



PA = Tang. 1(90° — ,p) 

 P'A = Tang. 1(90° + .;') 

 AQ = Tang, i-p 



Sit delineanda Stereographica Projectio paralleli cujus latitudo aequalis est q: 

 mauifestum est centra omnium parallelorum in recta AY inveniri , unde sequitur 

 problema resolutum esse si determinare possumus duo puncta' slereographicae pro- 

 jectionis paralleli ; sint isla puncta , puncta C et B' quibus parallelus meridianum 

 secat ; tunc habebimus 



CA = Tang, lig —^) 



B'A = Tang. H« 80°— («AH-?)) = Tang. [90" —«(,/,+ 9)] 



B'A = Cut. i(.i' + 9> 

 Novimus igitur diametrum circuli = iQB'A — CA) itaque ipsum describere pote-, 

 limus. Si Lune sumimus 



CZ = 7 — fp 



BZ = 120° — («^ + ?) 



et 



