i4 W. V R O L I K , G. F. ; 



cordis vestigiis, ctiam prima veri sanguinis mcatus incipiunt indicia. Cum. 

 ncrvis, scnticndi faciiltatcm acquirunt auimantia. Cum scnsuum organis, 

 pcrccptionis corniiiodo nnmiuntur. Effeclus clenim causam ccrte adco se- 

 fjuitur, ut indiibilata indc coHigcrc coroUaria liccat. 



Qui hac ratbn<! Historiae naturalis Studium pertractat, iion tantum Zoo-" 

 logus, sed simul physiologus exislit,et evidentissimc comprobat, quaics fructus 

 ex suo connubio hae disciplinae capiant. Ex animalium cnim cxamine non 

 tanlum variarum partium structura elucet, scd ex hujus rclatione ad vitae 

 ])haenomciia , functioncs , quas cxercent , simul quasi spontc sua dcducun- 

 tur. Indc est, quod Historia naturalis prima ponit fundamenta, quibus 

 intcgra pliysiologiae disciplina nititur. Merito igitur illam tamquam ducem 

 colimus, uumquam ex oculis mittcndam, qua dcücicnte haesitamus et quasi 

 iii tcnebris errare vidcmur, qua vero praesente, ßrmo pcde, doctrinae cam- 

 pum laeti peragramus et cursu feliciter absoluto, mclam nisi attingimus, at 

 ei tarnen in dies magis appropinquamus. 



Summum illud Historiae naturalis bencficium, in nullis magis, quam in 

 dubiis et obscuris disciplinae physiologicae partibus patet. Undcnam, 

 quaeso , in bis lux aCFulsit , nisi a sedulo et prudenti Historiae naturalis stu- 

 dio ? Qui hac de re dubitat , de insignibus cogilct progressibus , quos ex 

 analonies comparatae studio fecit Physiologia} quosque, si omncs enumera- 

 re velim, vestra, A.A. H.H., abuterer patientia. Unum allerumve attu- 

 lisse satis erit. 



Novimus omncs, quantum tiedemanni et meckelii, virorum sum- 

 morum, observationes , in Zoologia factae, valuerint, ad explicandas du- 

 Lias nonnullorum viscerum functiones. Monne bis, meliorem illam, de 

 hepatis mnnere dcbemus notionem, qua doceraur, illud non tantum ad 

 probam ciborum subactionem, sed vel imprimis, ad legitimam sanguinis 

 compositionem conferre ? Nonne per has porro , decisa quaestione super 

 istis glandulis, quae tliymi et suprarenalium nomine veniunt, didicimus, 

 eas ad respirationis organa esse referendas? Haec nostro proposito suflici- 

 ant. Nam plane liquet quales Historia naturalis [pliysiologiae contribuerit 

 fructus. Quid, si hanc disciplinam simul ornatiorcm reddidit? Nuda et 

 minus grata foret Physiologia, si Historiae naturalis laeti ei adimerentur 

 flores. Soli homini dicata , in minutissima tantum cujusque fibrillae de- 



scrip- 



