e D. I. V A N L E N N E P, 



dam diixit. Sic Rotnae quotannis magni m a r o n i s Idas celebrariinf poslerl poe-*-- 

 lae. Sic Palis paslorum Deae festum apud omnes Qairitcs in honore mansity. 

 quod olixn condita esset urbs Parilibus: fuitque huic item urbi proprium, ut 

 exacto semper saeculari orbe cidem rei celebrandae maiores et apparatiores- 

 ludi ficrcnt. In quibiis memorabile etiam hoc fuit , quod, cum peragendi in- 

 starcnt, praeconis voce invilabantur horaincs ad ludos , quos nee spectas- 

 set quisquam^ neque spectaturus esset,, quod ipsum nescio an indicare 

 vidcatur , Romanos hanc maxime ob causam iis celebrandis solemnibus 

 cxaclum annorum centum vel amplius etiam spatium temporis pracfinivisse, 

 ut, exccdcnte illo vel longissimum vitae humanae terniinum magis cives de 

 percmiitate urbis suae admonerentur , vehementiusque eos cogitatio feriret , 

 post tot hominum, qui deinceps sibi successissent , obitus, stare perpetu- 

 am urbem Romam. Certe ipsa hoc ferre mihi res videtur, A. A. ut sae- 

 cularia aliquis celebrans solemnia , simul duplici cogitatione fcriatur pcrcnni- - 

 latis et interitus, constantiae et mutationis. Vrbs, civitas, aliave res insig- 

 nior ab horainibus instituta diutissime manet, viget, floret; homines, qui 

 rei condendae vel deinceps tuendae operam nayarunt, aliipostalios deccduntj 

 neque e.xacto saeculari orbe quisquam adhuc superest corum , qui quondam 

 exoriens saeculum festa acclaiiiationc salutarum. Nuo huJic AuiöieloJamen-: 

 sis Athenaei altera celcbi'antes Saccularia, tertia votis prosequimur, spe conci- 

 pimus , oculis visuri non sumus. Est omnino , ut haec reputantes aliquan- 

 tum animo comnioveamur ; est , ut in media laetitia , quam praesens dies 

 adfert , aliquantum ad seriam componamur gravitatem , attamen eam , ni 

 fidlor, quae festum diem haud dedeceat. Namque recordatio priorum ho- 

 minum bcne quondam de re , qua manente nunc gaudemus, meritorum, et 

 honesta atque pia et plena est gratissimi sensus. Nee vero admonitio illa de 

 breviore futuro nostrae vitae , quam exorti nunc saeculi termino , quicquam 

 habet, quod ad percipiendam plenam ex his solemnibus laetitiam minus red- 

 dat nos idoneos, cum haud nova haec de brevitate cogitatio iam adsuetam ci 

 mentem haud tam valide percellat , quin continuo illam recreet ac reficiat pri- 

 mum spes, quam ipsa haec solemnia excitant, forc, ut bona sludia atque 

 instituta , quibus colendis tuendisve operam dedimus et cum maxime da- 

 raus, etiam apud poslerosiiicorrupta durent, cumque his nostra quoque me- 



x'm 



\ 



